Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

SPOILER ALERT!!!!!!!!!!!!!!!

ÞESSI GAGNRÝNI FER Í GEGNUM ALLA MYNDINA OG ÞIÐ VILJIÐ EKKI LESA HANA ÁN ÞESS AÐ HAFA SÉÐ MYNDINA!!!!!!!!!!!!!

Þið hafið verið varin við :-)


WAIT! We can´t stop here! This is bat country!

Ein besta lína kvikmyndasögunnar.

Fear and Loathing in Las Vegas er ein af þessum kvikmyndum sem að maður annað hvort hatar eða elskar. Ég fell í seinni flokkinn. Hunter S. Thompson a.k.a Raoul Douk (Johnny Depp)

og sjálfskipaður lögfræðingur hans Oscar Zeta Acosta a.k.a Dr.Gonzo (Benicio Del Toro) eru í upphafi myndarinnar að bruna til Las Vegas í stórum rauðum Cadillac að nafni The great Red Shark eða Mikli Rauði Hákarlinn til að skrifa um mótorhjólakeppni og eru með nóg af eiturlyfjum í skottinu til að koma hálfum heiminum í stærstu vímu lífs þeirra. Eter, hass, sólskinssýra allt upp í adrenalínkyrtla og áfengið skortir þeim ekki heldur. Allt í einu byrjar Hunter að sjá risaleðurblökur og veifar flugnaspaða til að sjá um þessi kvikindi. Svo stoppa þeir til að taka upp puttaling(Toby Maguire í nánast óþekkjanlegu hlutverki) og þá heyrum við línuna sem að ég minntist á í upphafi gagnrýnarinnar, flutt með mikilli snilld af Johnny Depp sem að nær Hunter fullkomlega. Svo byrjar hann að rausa um Manson fjölskylduna og Gonzo blaðrar um lagið á höfuðkúpu Toby.

Að sjálfsögðu bregður puttalingnum við og flýr úr bílnum.

Ferðin heldur áfram.

Þeir koma í ljósadýrð neonljósa Vegas og finna hótel. Þeir eru ekki lengi að rústa því og brjála allt og alla í kringum sig.

En þá kemur að því, mótorhjólakeppnin!!!

En því miður skilur okkar maður hvorki upp né niður í henni og sest bara og fær sér sjúss!

Aftur kemur á hótelið þar sem að Gonzo vill að Hunter/Raoul hjálpi honum að fremja sjálfsmorð þegar að hápunktur White Rabbit með Jefferson Airplane hefst.

En Raoul hleypur í burtu og reiður Gonzo með hníf á eftir honum.

Þetta hótel er greinilega ekki að virka.

Þeir fara á annað hótel að nafni The Flamingo en þar er eiturlyfjaráðstefna í gangi og þeir með fulla tösku af lyfjum!

Eitt leiðir af öðru þar til að Hunter kemur að Gonzo á hótelherbergi þar sem að hann er búinn að næla í stúlku sem að hefur þá ástríðu að mála Barböru Streisand og er í Vegas að hitta hana! þeir losa sig við hana og þá þarf Gonzo að ná flugvél, þeir ná henni naumlegaog þá heyrum við flotta ræðu Hunter um Gonzo ....to weird to live and to rare to die...

kreditlistar rúlla.

Þessi mynd er eitt stórt sýrutripp og maður verður aldrei samur!

Fear and Loathing in Las Vegas er sýrumynd 20. aldarinnar, Terry Gilliam þekkir engin skiljanleg takmörk. Myndin er byggð á frægri bók eftir Hunter S. Thompson sem Johnny Depp leikur en felur sig undir nafninu Raoul þar sem hann og lögfræðingurinn hans Gonzo (Benicio del Toro) fara til Las Vegas á sýruflipp með öll mögulegustu eiturlyf sem hægt er að fá. Markmið myndarinnar er viljandi óljóst því myndin er sögð gegnum sjónarhorn þeirra sem eru á stanslausu flippi út alla myndina. Johnny Depp er alveg fáranlega fyndin og kemur með líklega einhvern besta leik sem ég hef séð. Þessa mynd er skylda að sjá því hún er einstök en meðal annars snilld.

Terry Gilliam er náttúrulega ekkert nema snillingur. Maður þarf bara að horfa á kvikmyndaleg meistaraverk á borð við Time Bandits, Brazil, 12 monkeys og Fisher King til þess að komast að því. Nú eru orðin sex ár síðan hann gaf þessa mynd út og verð ég að segja að þessi meistar má alveg fara að gefa út fleiri myndir. Hann var að vinna að gerð kvikmyndarinnar ,,The Man Who Killed Don Quicote sem Johnny Depp átti einnig að leika aðahlutverk í en hún fór alveg út um þúfur eins og sjá má í heimildarmyndinni ,,Lost In La Mancha.

Þessi mynd er alveg hreint ótrúleg. Ég man ekki eftir að hafa séð mynd og fundist ég vera á sýru. Það lýsir því hversu súr hún er. Mörg atriði eru alveg hreint sprenghlægileg enda sýnir Johnny Depp stjörnuleik ásamt hinum mikla snilling Belnicio Del Toro. Einnig er gaman að sjá aðra fræga leikara í litlum hlutverkum á borð við Cameron Diaz, Toby McGuier og Cristina Ricci.

Við erum að tala um það að Fear And Loathing In Las Vegas er einfaldlega án vafa ein besta mynd sem ég hef séð. Myndin segir frá sannsögulegu ævintýri Hunter S. Thompsons (Raoul Duke) og Dr. Gonzo til Las Vegas. Í kjölfarið lenda þeir í alls konar dóp- og sýru rugli sem er ÞAÐ raunverulegt að maður fer að efast um það hvort maður sé edrú sjálfur. Myndin á reyndar 5 stjörnur skilið en því miður eru aðeins leyfðar 4. Ég er mjög ósammála Ásgeiri Sigfússyni um að maður þurf i að reykja nokkrar jónur til þess að botna í henni. Myndin er vel steikt en með húmor sem allir fíla. Terry Gilliam (12 Monkeys) var án efa rétti maðurinn til þess að leikstýra og Johnny Depp sannar enn og aftur að hann er ekki bara sætt andlit heldur að hann kann að leika. Benicio Del Toro fitnaði um 20 kíló til þess að passa inní hlutverkið og er svo rosalega flottur sem dr. Gonzo að það liggur við að maður fari að hlæja í hvert skipti sem hann sést á skjánum. Kvikmyndatakan er frábær og minnir stundum á U-Turn og tæknibrellurnar eru mjög raunverulegar. Myndin er eiginlega perfect og er algjört augnakonfekt.

Þessi mynd er virkilega raunveruleg. Jonny Depp og Benicio Del Toro voru frábærir. Karakterinn sem Depp lék var stórskemtilegur og fyndin. Ég hafði bara mjög gaman af því að horfa á þessa mynd, hún er mjög öðruvísi en bandarísku formúlumyndirnar sem maður er svo mikið vanur. Hún er afar steikt. Skemmtilegir aukaleikarar láta sjá sig. Horfið endilega á myndina og dæmið hana sjálf. B R I L L J A N T.

Myndin Fear And Loathing In Las Vegas er í dag ein af mínum uppáhaldsmyndum. Handrit myndarinnar er unnið eftir samnefndri bók Hunter S. Thompson's frá árinu 1971. Handritshöfundur og leikstjóri myndarinnar er Terry Gilliam sem hefur m.a. leikstýrt myndum eins og 12 Monkeys (1995), Time Bandits (1980) og Monthy Python And The Holy Grail (1974). Aðalleikar myndarinnar eru Johnny Depp og Benicio Del Toro og eru alveg brilliant í hlutverkum Raoul Duke og Dr. Gonzo. Einnig eru frábærir leikarar í minni hlutverkum s.s. Tobey Maguire og Cameron Diaz. Myndin segir frá leit þeirra að ameríska draumnum og endalausu djamm- og dóplífi þeirra Raoul Duke og Dr. Gonzo. Þessi mynd er samt algjör sýra á köflum og það gefur henni æðislegan sjarma sem að maður getur ekki staðist. Handritið er mjög vel skrifað að ekki sé talað um bókina eftir Hunter S. Thompson frá 1971 sem handritið er byggt á. Ég fór í bókabúð um daginn og keypti mér þessa bók og sá ekki eftir því. þannig að þeir sem fíla þessa mynd eiga að fíla þessa bók. Þó að þeir séu ekki mikil bókmenntanörd. Og í stuttu máli er þessi mynd algjör gargandi snilld og ein af allra bestu myndum þessa áratugar. Úr Fear And Loathing In Las Vegas "We had two bags of grass, seventy-five pellets og mescaline, five sheets of high-powered blotter acid, a salt shaker half-full of cocaine and a whole galaxy of multicolored uppers, downers, screamers, laughers...."

Þetta er geðveik mynd. Þessi mynd fjallar um tvo blaðamenn sem eiga að skrifa grein um mótorhjólakeppni sem er í Las Vegas, en í staðinn fara að kafa í eiturlyf og lenda í alls konar rugli. Ég las bókina áður en ég sá myndina og hún var geðveikt góð. Johnny Depp og Benicio Del Toro eru geðveikir saman í þessari mynd sem Raol Duke og Dr. Gonzo. Ég trúði varla að þessi mynd væri byggð á sönnu efni, en hún er sönn. Þessa ættu allir að sjá. SNILLD!!