Hitchcock kynnir.. Raunveruleikann.
★★★★★
Hrikalega vanmetin mynd, líklegast vegna þess hve frábrugðin hún er flestum (vinsælustu) kvikmyndum Alfred Hitchcock's. Ætli hún brjóti ekki aðeins væntingar og endar þar af leiðandi …
Hrikalega vanmetin mynd, líklegast vegna þess hve frábrugðin hún er flestum (vinsælustu) kvikmyndum Alfred Hitchcock's. Ætli hún brjóti ekki aðeins væntingar og endar þar af leiðandi misskilin.
Mér er sagt að þessi mynd sé sannsöguleg, ég veit ekkert um það og ég á alls ekki bágt með að trúa því. Meiningin er að hún gæti þessvegna talist til heimildarmyndar. En það er önnur ástæða fyrir hve öðruvísi þessi mynd er. Aðalpersónurnar eru ekki að lenda í eins svaðalegum ævintýrum. Þvert á móti þá liggur spennan annarsstaðar. Myndin fjallar í stuttu máli um óskup einfaldann og eðlilegann mann, sem að Henry Fonda leikur frábærlega, og hve óheppinn hann er að líkjast öðrum manni. Hljómar eins og eitthvað dularfullt? Nei, ekki stökkva á þá ályktun. Hann á það gott heima fyrir, þ.e. kæra fjölskyldu (m.a. Vera Miles) sem að dregst með honum í gegnum þessa vesæld.
Myndin sýnir hversu skyndilega allt getur glatast og hve auðvelt og ófyrirkallað það getur verið að sökkva í eymd. En eins og Hitchock mynd tekst aðeins svo vel að fullkomna, þá er það ótti og áhyggjur sem að keyra myndina áfram. Einnig þá er hún dimm og drungaleg en umfram allt gríðarlega öflug. Eins og ég hafði tekið fram liggur spennan annarsstaðar og þá aðallega í að komast til botns í þessu máli. Myndin snýst þó ekki eingöngu útá það að byggja upp spennu fyrir loka-atriðið. Það er margt meir að finna, sérstaklega þennan raunveruleika, einfaldlega hve allt virkar eðlilegt. En því meira sem að maður pælir í því þá sér maður að þetta er sönn Hitchcock mynd í alla staði, fyrir utan það að hún er byggð á sannsögulegum atburðum.
Kannski er ekkert að marka mig, ég veit ekki. Vegna þess hve mikla ánægju ég hef af Hitchock kvikmyndum get ég kannski ekki horft nógu hlutleysislega. En ég get þó sagt að sambærilegir aðdáendur ættu vafalaust að sjá "The Wrong Man".
Mér er sagt að þessi mynd sé sannsöguleg, ég veit ekkert um það og ég á alls ekki bágt með að trúa því. Meiningin er að hún gæti þessvegna talist til heimildarmyndar. En það er önnur ástæða fyrir hve öðruvísi þessi mynd er. Aðalpersónurnar eru ekki að lenda í eins svaðalegum ævintýrum. Þvert á móti þá liggur spennan annarsstaðar. Myndin fjallar í stuttu máli um óskup einfaldann og eðlilegann mann, sem að Henry Fonda leikur frábærlega, og hve óheppinn hann er að líkjast öðrum manni. Hljómar eins og eitthvað dularfullt? Nei, ekki stökkva á þá ályktun. Hann á það gott heima fyrir, þ.e. kæra fjölskyldu (m.a. Vera Miles) sem að dregst með honum í gegnum þessa vesæld.
Myndin sýnir hversu skyndilega allt getur glatast og hve auðvelt og ófyrirkallað það getur verið að sökkva í eymd. En eins og Hitchock mynd tekst aðeins svo vel að fullkomna, þá er það ótti og áhyggjur sem að keyra myndina áfram. Einnig þá er hún dimm og drungaleg en umfram allt gríðarlega öflug. Eins og ég hafði tekið fram liggur spennan annarsstaðar og þá aðallega í að komast til botns í þessu máli. Myndin snýst þó ekki eingöngu útá það að byggja upp spennu fyrir loka-atriðið. Það er margt meir að finna, sérstaklega þennan raunveruleika, einfaldlega hve allt virkar eðlilegt. En því meira sem að maður pælir í því þá sér maður að þetta er sönn Hitchcock mynd í alla staði, fyrir utan það að hún er byggð á sannsögulegum atburðum.
Kannski er ekkert að marka mig, ég veit ekki. Vegna þess hve mikla ánægju ég hef af Hitchock kvikmyndum get ég kannski ekki horft nógu hlutleysislega. En ég get þó sagt að sambærilegir aðdáendur ættu vafalaust að sjá "The Wrong Man".
