Topaz (1969)

Topaz er ein af síðustu myndum Hitchcocks og ber þess greinilega merki að meistarinn var farinn að eldast og tapa aðeins töfrunum sem hans bestu myndir búa yfir. Í fyrsta sinn tekst karlinn á við pólitískt viðfangsefni, þar sem Kúbudeilan og aðdragandi hennar eru notuð sem sögusvið. Topaz segir frá frönskum leyniþjónustumanni sem tekur að sér að njósna um samskipti Sovétmanna og Kúbverja fyrir hönd Bandaríkjamanna. Myndin þeysist um víða veröld, frá Kaupmannahöfn til Washington til Kúbu og svo Parísar, og mestum hluta myndarinnar er eytt í að fylgjast með Frakkanum vinna gegn stjórn Castros og uppræta spillingu innan franskra stjórnvalda. Þetta er fyrsta Hitchcock-myndin sem ég hef séð þar sem svo til engar stjörnur eru í aðalhlutverkum, og það má segja að sjarminn tapist aðeins við að hafa ekki Bergman, Kelly, Grant, Stewart og svoleiðis fólk innanborðs. Frederick nokkur Stafford leikur Frakkann og John Forsyth (betur þekktur úr Dynasty og Charlie's Angels) er í hlutverki amerísks samstarfsmanns. Flestir aðrir leikarar eru Evrópubúar sem lítið hefur heyrst um síðan. Myndin þjáist fyrir lengdina. Hún er u.þ.b. tveir og hálfur tími og stundum virðist manni sem ekkert hafi gerst lengi vel. Það vantar líka tónlist Bernards Herrmann (Maurice Jarre sér um tónlistina hér) og það er skortur á því sem kalla má Hitchcock-skot, þ.e.a.s. skot sem eru svo óvenjuleg og listræn að maður veit að enginn annar en Hitchcock sjálfur gæti staðið á bak við þau. Topaz er ekki slæm mynd á flesta mælikvarða en sem mynd eftir meistarann er hún án efa ein af þeim slökustu.