Pushing Tin (1999)

Þessi mynd er ágæt, yfir meðalagi. Einn af veiku punktunum er Angelina Jolie. Brandararnir eru fáir en myndin endar þó skemmtilega. Ekki er mikið hægt að skrifa um þessa mynd en að John Cusack er góður eins og venjulega.

Ég get ekki sagt að mynd sem fjallar um starf og einkalíf flugumferðastjóra hafi hljómað mjög spennandi í fyrstu en það reyndist vera ýmislegt varðandi þessa starfsstétt sem maður hafði ekki leitt hugann að áður, eins og til dæmis að einn flugumferðarstjóri ber ábyrgð á fleiri mannslífum á einni vakt heldur en einn skurðlæknir á öllum starfsferli sínum. Jafnframt því þjáist þessi starfsstétt meira en nokkur önnur af þunglyndi, streitu, starfskvíða ásamt því sem sjálfsmorðstíðnin er hæst hjá þeim. Þetta á reyndar við um flugumferðastjóra sem starfa á þeim stað í heiminum þar sem flugumferð er mest, New York. Aðalmaðurinn á vinnustaðnum og jafnframt foringinn í vinahópnum er kallaður Zone (John Cusack), en einn daginn kemur nýr starfsmaður (Billy Bob Thornton) sem ógnar stöðu Zone í hópnum og þar með verður umhverfi sem var spennuþrungið fyrir ennþá óútreiknanlegra. Í stuttu máli segir myndin frá fólki sem er undir ótrúlegum þrýstingi í starfi sínu og hvernig það tekst á við þennan lífsstíl. Athyglin beinist líka mikið að flækjum í einkalífi þeirra. Leikararnir standa sig með prýði, Cate Blanchett er hér í hlutverki bandarískrar húsmóður og er fullkomlega trúanleg sem slík, ekki vottar fyrir breska hreimnum hennar. Einnig fer Angelina Jolie með hlutverk drykkfelldu eiginkonu nýja náungans og tekst þokkalega að gera ógeðfelldum persónuleika skil. Áhugaverð og skemmtileg mynd, en bíddu með að sjá hana ef þú átt bókað flug á næstunni.