Runaway Bride (1999)

Myndin er greinilega framleidd utan um aðalleikarana með skírskotun til Pretty Woman. Hún geldur þess fremur en nýtur, rétt eins og aðrar myndir frá Endurvinnslunni. (Það sama var gert með Streep og DeNiro með hræðilegum árangri). Niðurstaðan er klénn leikur og fyrirsjáanleg atburðarás með of mikilli áherslu á látbragð og svipbrigði. Það er eins og leikararnir séu að hvíla sig á milli orginal-mynda! Að vísu hnyttin tilsvör í handriti sem eru 2ja stjörnu virði. En að síðustu drukknar hugmyndin í overdoze af bandarískri rómantík.

Það eru leikararnir Julia Roberts og Richard Gere sem sameina hér krafta sína á ný ásamt leikstjóranum Garry Marshall, en eins og flestir vita þá gerði þetta tríó hina óviðjafnanlegu og geysivinsælu kvikmynd "Pretty Woman" sem sló svo hressilega í gegn á árinu 1990. Þetta er sérlega góð skemmtun sem allir gamanmyndaunnendur ættu að kunna að meta. Myndin segir frá blaðamanninum Ike Graham sem býr og starfar í New York og á við margvíslegan vanda að stríða. Hann er t.d. undir stöðugu eftirliti fyrrverandi eiginkonu sinnar, er kominn langt fram yfir skilatíma með næstu grein sína og er þar að auki haldinn rithöfundarstíflu af svæsnustu gerð. Þegar hann heyrir sögu af konu einni, Maggie Carpenter, sem hefur í þrígang hlaupist á brott frá altarinu, ákveður hann að skrifa grein um hana í blaðið. Greinin vekur miklu meiri athygli en Ike hefði nokkurn tíma getað grunað, ekki síst í heimabæ Maggiar, Hale í Maryland, og hrindir af stað keðjuverkandi atburðarás sem að lokum leiðir til þess að Ike neyðist til að ferðast til Hale til að fá frásögn sína staðfesta. Og vissulega kemst hann að því að Maggie hefur hlaupist á brott frá þremur tilvonandi brúðgumum. En það er sko bara lítill hluti sögunnar ... Létt og ljúf skemmtun sem verðskuldar þrjár stjörnur, hvorki meira né minna, þau Gere og Richards bjarga þessari fyrir hornið

Ágætis rómantísk gamanmynd sem fjallar um konu nokkra að nafni Maggie (Julia Roberts) sem hefur þann leiðinda ávana að yfirgefa karlmenn við altarið. Dag einn gerir dálkahöfundurinn Ike (Richard Gere) hana að fréttaefni eftir að hann rekst á einn fyrrverandi unnusta hennar. Staðreyndirnar sem koma fram í greininni hans reynast hins vegar ekki allar sannar svo að hann er rekinn frá starfi sínu við dagblaðið en fær óvænt tækifæri til að sanna að hann hafi rétt fyrir sér um Maggie með því að skrifa grein um hana fyrir annað blað. Það er ekki ýkja erfitt að geta sér til um framhaldið. Ike kynnist Maggie og sér fljótlega að hún er ekki miskunarlaus "mannæta" heldur góðhjörtuð kona sem á við ákveðna erfiðleika að stríða. Mér fannst söguþráðurinn vera heldur fyrirsjáanlegur á köflum en það verður að segjast eins og er að persónutöfrar aðalleikarana tveggja og kemistrían á milli þeirra eru slíkir að þessi frekar ófrumlega mynd verður fínasta afþreying sem heldur áhuga manns alveg út tvær klukkustundir. Skrautlegar aukapersónur bæta líka miklu við, t.d. vinkona Maggie sem leikin er af Joan Cusack. Í stuttu máli er þetta prýðileg skemmtun, bara ekki búast við að sjá eitthvað sem þú hefur ekki séð áður.