Pi (1998)

Pí er mögnuð mynd. Darren Aronofsky er mjög athyglisverður leikstjóri og alltaf spennandi að sjá hvað hann mun taka fyrir sér. Það sem er best við myndir hans er efnið sem hann fjallar um og hve djúpt hann fer í það. Pí er einkennileg mynd og sérstök í leiðinni. Ætla ekkert í söguna, því hún er nógu skrýtin til útskýringar. Bara segi þetta: Ef þið fílið Requiem for a Dream, þá mæli ég með að þið tékkið á Pí. Hún hentar ekki öllum, en samt athyglisverð mynd sem fær toppdóma frá mér.

Maður verður hálf ruglaður á að horfa á þessa mynd. Fer þess vegna hálfpartinn í flokk með 12 monkeys og einmitt seinni og betri mynd Aronofskys, Requiem for a dream. Myndin er svarthvít og segir frá manni sem er að reyna að finna mynstur á verðbréfamarkaðnum. Ég ætla ekki að segja meira frá söguþræðinum en hann er mjög áhugaverður og þetta er mikil pælingamynd.

Mjög flókin en mjög góð mynd. Skylda fyrir kvikmyndaunnendur.

Mjög svo áhugaverð mynd sem segir frá stærðfræðing nokkrum í New York sem er sannfærður um að alls staðar í heiminum sé að finna stærðfræðileg mynstur sem náttúran fylgir. Til þess að prófa kenningu sína (og ef til vill verða ríkur um leið) setur hann fram kenningu um að verðbréfamarkaður Wall Street fylgi líka slíkum mynstrum og reynir að sanna hana með því að finna þessi mynstur, en þau myndu gera honum kleyft að spá fyrir um gengi hlutabréfa ásamt fleiru. Hann kemst á snoðir um dularfullt fyrirbæri, eins konar töfratölu sem virðist geta lýst öllum kerfum, og fyrir vikið er hann ofsóttur af stórfyrirtækjum og hópi strangtrúaðra gyðinga sem bæði vilja eignast uppgötvun hans. Fyrir þá sem hafa áhuga á stærðfræðilegum pælingum er þetta mjög andlega örvandi mynd en hún fellur reyndar stundum í þá gryfju að reyna um of að vera listræn. Nokkur atriði eru svo furðuleg að það er engin leið til að túlka þau í neinu samhengi við söguna. Það er rétt að taka fram að myndin er öll svarthvít en það venst reyndar fljótt og skapar henni ákveðið útlit sem er alls ekki slæmt.