The Deer Hunter (1978)

Myndin lýsir mjög vel hörmungum stríðs og áhrifum þess á mannssálina. Menn fara í stríð uppfullir af æskufjöri en snúa til baka gerbreyttir menn.

Myndin er hátt í þrjár klukkustundir en stendur fyllilega undir þeirri lengd og er aldrei langdregin. Sagan er trúverðug og hvergi veikan blett að finna. Sama má segja um leikinn enda skartar myndin nokkrum af bestu leikurum samtímans í aðalhlutverkum. Robert De Niro er hreint út sagt frábær í aðalhlutverkinu og einnig standa Meryl Streep og Cristopher Walken sig mjög vel.

Þessi mynd er með þeim betri sem ég hef séð og hlýtur hún að snerta við öllum þeim sem hana sjá.

Ef ég ætti að bera þessa mynd saman við Apocalypse now eða Full metal jacket yrði þessi í þriðja sæti, en Full metal jacket í fyrsta. Myndin sem segir frá nokkrum félögum sem eru kvaddir í herinn til þess að berjast í Víetnam. Myndin segir svo frá samskiptum þeirra á undan stríðinu, í stríðinu og svo eftir stríðið. Fram að stríðslokum er myndin frábær í alla staði og stríðsátökin eru sérlega vel gerð. Þeir DeNiro og Walken fara á kostum og átti sá síðarnefndi óskarinn svo sannarlega skilið. Það sem fyrst og fremst skemmir myndina er kaflinn þegar stríðið er búið og þeir félagar eru komnir heim. Myndin verður þá ótrúlega langdreginn. Ég geri mér grein fyrir því að í myndinni eru stríðsátökin sjálf ekki aðalatriðið heldur þau áhrif sem stríðið hafði á hermennina og hvernig sálir þeirra eru skemmdar. Þessi áhrifin koma vel fram og allt það skilar sér vel. Hins vegar breytir það ekki þeirri staðreynd að myndin er allt of langdreginn og á síðasta klukkutímanum gerist nánast ekkert. Sjálfur átti ég í mesta basli með að halda mér vakandi.

The Deer Hunter fékk 5 óskarsverðlaun árið 1978. Fyrir bestu mynd, bestu leikstjórn (Micheal Cimino), besta karlleik í aukahlutverk (Christopher Walken), besta hljóð og bestu klippingu. Hún átti kannski þrjár skilið. Þær fyrir klippingu, hljóð og þau sem Christhopher Walken fékk.

Þessi mynd er ein langdregnasta mynd sem ég hef séð. Hún er í þrjá klukkutíma, þótt hún ætti í mesta lagi að vera í tvo. Endalaus kvikmyndun af náttúrufegurð og ungu fólki að dansa.

Handrit er götótt og er lítið af samtölum og er eignilega lítið að gerast í myndinni. Mörgum finnst hún rosalega sorgleg. Það finnst mér ekki því áhorfandinn fær ekkert að kynnast aðalpersónunum. Maður fær bara að sjá þá að dansa og skjóta.

Myndin fjallar bara um unga menn sem hafa mjög gaman á lífunu, fara í stríð og eyðillegjast við það. Þetta hefur kannski verið ferskt efni þarna en það er það ekki núna.

Það sem bjargar myndinni eru Robert De Niro og Christopher Walken. Annars væri myndin bara algjört sorp. En ég skil ekki af hverju þetta verk á að vera klassík.

Ég gef henni eina stjörnu fyrir leik Robert´s og Walken´s og hálfa fyrir að myndin hafi verið betri á sínum tíma. En þessi mynd eldist ekki vel og er vægast sagt mjög leiðinleg.

Klassísk kvikmynd sem hlaut sjö óskarsverðlaun árið 1978, þ.á.m. sem besta kvikmynd ársins. Hún hefst á löngum kafla í stáliðnaðarborg í Pennsylvaníu þar sem vinir eru að ljúka vinnu og er stefnan tekin á Víetnam, þeir hafa verið kvaddir í herinn og eru að fara á vígvöllinn í hinu mannskæða stríði sem geisaði á sjöunda og áttunda áratugnum. Einn þeirra giftir sig fyrir förina og er því brúðkaupsveisla hans síðasta hamingjustund þeirra saman og jafnframt kveðjustund þeirra. Táknræn veiðiferð þeirra til fjalla er einnig feikna eftirminnileg. Síðan er áhorfandanum, sem persónunum, grýtt inn í blóðbaðið í Víetnam, og því lýst hvernig vinirnir fjórir bregðast við hörmungunum. Síðasti hluti myndarinnar fjallar svo um það sem eftir stendur, hvernig stríðið lék þá og vináttu þeirra. Myndin er minna um stríðið en heiðarlegar og góðar manneskjur sem að reyna að sætta sig við kringumstæður sem þær hreinlega skilja ekki. Epískt og stórbrotið meistaraverk sem fjallar um mannraunir og djöfulskap, en ofar öllu öðru um vináttu, traust og umhyggju fyrir mannlegu hliðinni. Hér fara á kostum margir af bestu leikurum ungra leikara á áttunda áratugnum og nægir þar að nefna Robert De Niro, Meryl Streep, John Cazale, John Savage og Christopher Walken sem fékk óskarinn sem besti leikari í aukahlutverki fyrir vandaðan leik sinn. Hlaut einnig óskara fyrir leikstjórn Michael Cimino, handritið og bestu tónlistina. Ein af allra sterkustu stríðsádeilum kvikmyndasögunnar og er ávallt einstök lýsingum af þeim atburðum sem hún lýsir og er sannkallað snilldarverk með sterkri og mjög breiðri persónusköpun. Ég gef Hjartarbananum eða "The Deer Hunter" hiklaust fjórar stjörnur og mæli eindregið með þessu klassastykki við alla þá sem unna góðum og vönduðum stríðsmyndum

Vááá. Frábær mynd sem eldist líka mjög vel. Örugglega ein besta mynd sem gerð hefur verið um Víetnamstríðið. Gaman að sjá þessa frábæru leikara sem þarna eru á ungum aldri. Þeir sem mest mæðir á eru Niró Savage og Walken. Þeir sýna allir stórkostlegan leik. Sérstaklega finnst mér Walken sýna öruggan leik og gerir persónu sína mjög trúverðuga. John Savage á mjög góðan leik hér en eftir þessa mynd hefur lítið gengið hjá kallgreyinu og í dag er hann bara B myndaleikai, ólíkt hinum félögum hans. Þarna má líka sjá hina frábæru leikkonu í þokkalegu hlutverki, Streep en allir vita að ferill hennar hefur verið einkar glæstur. Það er alger skylda að horfa á þessa mynd. Ég lofa ykkur að hún líður aldrei úr minni. Góða skemmtun.

The Deer Hunter er besta stríðsmynd sem ég hef séð. Hún er um þrjá menn sem hafa gaman af því að veiða hirti. Þeir eru kallaðir í herinn í Víetnam stríðinu. Ég ætla nú ekki að segja frá myndinni í mörgum orðum en allir leikararnir fara á kostum í henni. Aðallega Robert De Niro, Cristopher Walken og Meryl Streep. Ég mæli með þessari mynd!

Þessi mynd er án efa ein sú besta mynd sem framleitt hefur verið. það er allt gott við þessa mynd það er meira en gott það er frábært, þessi mynd fjallar um allt ást,ummhyggju,stríð og hatur og síðan er Robert De Niro í henni hvað getur maður beðið um meira.