Gone in Sixty Seconds (2000)

Stjörnur: 0 (handrit ... nah!!) Bílar: 4 (mikið af fallegum bílum) Angelina Jolie: A+ fyrir að vera sæt á skjánum í ca. 10mín. Hljóð: 4 (bassinn í Kringlubíó A++) Heildareinkunn: handritið var þvílikt sorp og leikurinn var ekki uppá marga fiska þannig að við endum í 12 stjörnu. Ég hafði búist við týpískri Bruckheimer mynd ... hasar ... læti ... spenna o.s.frv. Hasarinn hálfslappur, lætin voru ágæt, en spennan varð aldrei til. Af hverju engin spenna, jú svarið er einfalt ... hræðilegt handrit. Maður bjóst hálfpartinn við bestu bílaatriðum "ever", en þau voru þvímiður ekkert sérstök, eiginlega frekar mikið ýkt og hallærisleg. T.d. get ég mælt með Bullit og Ronin, þar sem eru góðir eltingaleikir. Leikararnir fóru með línurnar sínar eins og þeir væru að lesa þær í fyrsta skipti upphátt í baði. Sérstaklega Cage olli mér mikilum vonbrigðum. Ef þú vilt sjá flotta bíla, heyra flott sánd, sjá Angelinu Jolie í 10 mín og gerir ekki kröfur um neitt meira ... þá skaltu smella þér!!! Annars skaltu forðast þessa mynd eins og heitan eldinn.

Gone in 60 seconds er mjög góð ræma, flottir bílar og góð tónlist er það sem helst prýða myndina.

Myndin fjallar um Memphis (Nicholas Cage) sem er fyrrverandi bílaþjófur og sá besti sem hefur verið í þeim bransa. Memphis hefur hætt braskinu til þess að yngri bróðir hans lendi ekki í sömu hremmingum.

Nokkrum árum síðar er bróðir hans hinsvegar lentur í djúpum skít og þegar að hann getur ekki staðið í skilum á 50 stolnum bílum til eins allra versta glæponsins Raymon Calitri er honum hótað lífláti, hóað er í Memphis og neyðist hann til að taka að sér verkið til að bjarga bróður sínum. Á fjórum sólarhringum á hann að skila 50 háklassa bílum til glæponsins annars tapar bróðirinn lífinu.

Svakalega svöl mynd með geggjuðum bílaeltingaleikjum, ágætis söguþráð, flottri klippingu, flottri myndatöku og góðri tónlist.

Ágætis mynd um Cage sem hættan bílaþjóf sem á bróður sem lendir í klandri með Breskan krimma Calitri að nafni og nú þarf stóri bróðirinn Cage að hjálpa við að stela 50 bílum á tveimur dögum.
Skemmtileg mynd með ágætis leikurum en ég fatta ekki af hverju hún fær svona vonda dóma þegar hún er ekki það léleg.

Ég sendi fýlupúkann á þetta ÖMURLEGA OG HRYLLILEGA STÓRSLYS. Það ætti bara að fangelsa Bruckheimer fyrir þennan vibba! Ég fæ mígreniskast þegar ég minnist þess að ég eyddi fokking 700 kalli í þetta!

Það sem myndin hefur:: flottar dömur, flottir bílar og tæknibrellur. Það sem myndin hefur ekki:: spennandi söguþráð, mikið skemmtanagildi. Þessi mynd er ekki ein af þeim sem Nicolas Cage og Angelina Jolie geta stært sig af..... það eina sem gerir hana þess virði að horfa á eru kostirnir sem ég nefndi hér að ofan og ef þið hafið ekki mikinn áhuga á þeim þá getiði alveg sleppt því að taka myndina!

Ég ætlaði aldrei að sjá hana, því ég vissi að hún væri léleg, en það kemur Jerry Bruckheimer (ætli þetta sé rétt skrifað?) við. Vinur minn átti hana á DVD svo ég fékk hana lánaða með fjölda annarra diska. Þvílík þvæla. Margir þekktir leikarar gerðu sér að fífli með að leika í þessari mynd. Það kom mér á óvart að hann Duval færi að leika í svona mynd. Það var að auki ekkert varið í þessi bílaatriði því manni var alveg sama um persónunar. Ég væri miklu frekar til í að sjá upprunalegu myndina sem þessi mynd var byggð á en þar stendur loka eltingaleikurinn yfir hálftíma eða meira. Maðurinn sem sá um að keyra í þeirri mynd lék, leikstýrði og framleiddi hana sjálfur en hann dó við tökur á framhaldinu í einhverju bílslysi, held ég. Forðist þessa eins og eldinn. Sjáið eitthvað annað. Sjónvarpsmyndir á Hallmark hafa meira skemmtanagildi en þessi leiðinda þvæla!

Randall Reines er bílaþjófur, sem hefur haft það ágætt í lífinu, þangað til að hann kemst að því að bróðir hans kemst í vandamál út af skuld eða einhverju öðru. Nú þarf stóri bróðir að stela 50 bílum á 24 klukkustundum til að bjarga bróður sínum. Þetta er ágætis mynd. Angelina Jolie er nokkuð góð í myndinni(Ég bíð spenntur eftir næstu mynd hennar, sem er Tomb Raider).

Ég og félagi minn settumst í miðjan bíósalinn og biðum eftir að sýningin hæfist. Vorum búnir að kaupa okkur popp og kók og annað gúmmolaði og vorum svona rétt að byrja að maula á poppinu og sötra kókið þegar auglýsingartrailerarnir runnu í gegn. Ég var orðinn nokkuð spenntur þegar sýning myndarinnar loksins hófst og töldum við báðir satt best að segja að þessi mynd væri nokk ágæt eftir að hafa kynnt okkur bæði leikaravalið (í henni leika óskarsverðlaunaleikararnir Nicolas Cage, Robert Duvall og Angelina Jolie) og leikstjórinn lofaði líka góðu. Það breyttist hinsvegar afar fljótt og vonbrigðin komu fram eins nokkurn veginn eftir fyrstu mínúturnar og ég gat ekki trúað mínum eigin augum. Hér er í einu orði sagt á ferðinni hreinræktað úrgangsrusl úr lágmenningarruslatunnu Bandarískra kvikmyndagerðarmanna sem hafa ekkert betra við tímann að gera en að framleiða eitt stykki drullumall sem er einskis virði á allan hátt. Hér er á ferðinni eitt af verstu kvikmyndaverkum ársins og ná leikararnir ekki að sýna neina góða leiktakta sem neinu nemur. Angelina Jolie á góða innkomu í smástund en þess fyrir utan er Nicolas Cage í einhverjum hálfvitastælum. Hann er með þessari mynd orðinn einn af verstu leikurum. Semsagt "Gone in Sixty Seconds" er hreinræktað rusl sem er einskis virði. Það eina sem er áhugavert eru bílaeltingaleikjasenurnar en það er bara EKKI nóg til þess að bera uppi heila kvikmynd í allan þennan tíma, það verður að vera einhver burðarás í myndinni að öðru leyti, en hún fellur loks í gryfju verstu kvikmynda ársins 2000 (enn sem komið er). Ég gef henni eina stjörnu (hana fá Angelina Jolie sem er frábær að vanda í tæpar tíu mínútur og eltingaleikjaatriðin en það var það eina sem hélt mér í bíóhúsinu). Mér leiddist loks þófið og yfirgaf salinn eftir að hafa setið þar í hálfan annan klukkutíma og skellti mér á aðra kvikmynd. Ég ráðlegg öllum að forðast þessa mynd og eyða 700 kallinum í EITTHVAÐ ANNAÐ en þessa lágmenningarklisju sem er ekki neitt neitt nema umbúðirnar einar. ÞAÐ ER NÓG AÐ SJÁ TRAILERINN. Hörmung sem ekki er viðbjargandi. Þeir sem eru svo hugrakkir að sitja til enda eiga heiður skilið fyrir hjá Sambíóunum. TÍMASÓUN í einu orði sagt

Jerry Bruckheimer is afskaplega sniðugur maður. Honum datt nefnilega blessunarlega í hug, að það væri kannski soldið sniðugt að taka gamla og lélega B-mynd, sem samt var dálítið vinsæl, endurgera hana (enda erfitt að finna annað jafn 'gott' handrit) og skella bara í hana nokkrum þekktum leikurum og slatta af flottum bílum. Og við köllum þetta kvikindi kvikmyndagerðarmann... magnaður andskoti. Því miður er bara nóg af fólki í heiminum sem lætur plata sig út í að sjá myndir þessa manns, þannig að hann fær væntanlega að halda áfram þessari líka ágætu iðju langt fram í rauðan dauðann (eins og góðvinur hans Don Simpson gerði...) Í raun er ekki mikill munur á þessari mynd og The Rock (sem ég skemmti mér mjög vel yfir), fræðilega séð. Þær eru báðar dæmigerð Hollywood klisja... nema bara að Gone in 60 seconds er LÍKA illa leikin, illa tekin, algjörlega óspennandi og svo virðist einnig sem það hafi gleymst að hafa handritið með á tökustaðinn. Það sem virðist hafa bjargað The Rock var að hún var að einhverju leyti frumleg, hafði ágætis handrit og leikararnir stóðu sig vel... og einnig var þá Don Simpson sálugi meðframleiðandi... og virðist hann hafa tekið allt vitið úr áralangri samvinnu Simpsons & Bruckheimers með sér í gröfina. Það er oft sem að leikstjórar (í þessu tilviki framleiðandi (enda er það nokkuð ljóst að Bruckheimer stjórnar vel flestu í sínum myndum, því þær bera alla sama viðbjóðslega Jerry Bruckheimer stimpil eins og t.d. léleg samtöl persóna með væmnum strengjarsettar stefum undir (sem eiga þá að sýna fram á hve persónurnar séu raunverulegar og hafi tilfinningar en kemur að sjálfsögðu út sem sama væmna viðbjóðslega ameríska klisjan (enda löngu þekkt fyrirbrigði að bandaríkjamenn (þ.e.a.s. mainstream Hollywood fífl) geta ekki sýnt tilfinningasemi í myndum sínum án þess að nota væmni (vinsamlegast athugið og gerið góðan greinarmun á væmni og tilfinningasemi og ef þið í raun haldið að það sé einn og sami hluturinn, endilega leitið til sérfræðings.))))) reyna að endurtaka það sem gengur upp... enda nokkuð rökrétt hugsun þar á baki ('Þessi mynd var vinsæl, gerum aðra svona.') Núna er Jerry Bruckheimer bara endanlega búinn með kvótann. Allt virðist vera uppurið og ekkert eftir nema frægir leikarar, læti og glansplaköt og dauf minning þess að einhvern tímann hafi hann í raun gert eitthvað sem varið var í... eitthvað sem skipti kannski einhverju máli. Ég biðst afsökunar á því að vera hér ekki 100% að fjalla um myndina... ég bara varð að fá smávegis útrás á hatri mínu gagnvart þessu endalausa flæði af lélegum myndum sem streyma inn í bíóhúsin (svo ég tali nú ekki um videoleigurnar) og fólk flykkist á og virðist samt aldrei hafa yfir miklu að kvarta. Jæja, snúum okkur nú aftur að myndinni. Hvað er Nic Cage að hugsa? Ok... hann fékk peninga fyrir þetta og ég vona innilega að það hafi verið ástæðan fyrir því að hann tók þessu hlutverki, en ekki vegna þess hve honum fannst handritið gott. Hinir leikararnir stóðu sig vægast sagt illa, en þó í raun ekki, því hvernig er hægt að leika eitthvað... túlka eitthvað... þegar handritið var greinilega skrifað af einhvers konar frumdýri. Leikstjórinn Sena er greinilega bara strengjabrúða þess merka manns heimer er við Bruck er kenndur og er mér því nokk sama um hann. Og svo eitt hérna að lokum: Giovanni Ribisi er EKKI góður leikari! OK, hann er kúl, og já... hann getur leikið. En hann er ALLS EKKI góður leikari. Vil bara að þetta komist á hreint. Greyið drengurinn er alltaf eins í öllum þeim hlutverkum sem hann tekur sér fyrir hendur. Takk fyrir og góða nótt.

Svo sannarlega ekki það besta sem hefur komið úr smiðju Disney og Bruckheimers; þá mæli ég frekar með The Rock eða Con Air til að upplifa hreina og beina sumarskemmtun. Það er eitthvað undarlegt við þessa mynd. Í fyrsta lagi söguþráðurinn; af hverju er nauðsynlegt að stela þessum ákveðnu 50 bílum? Hvert eru þeir að fara? Síðan hvenær eru skoskir innflytjendur farnir að stela bílum í massavís á Long Beach? En jæja, skemmtunin á víst að vera það sem blífur. Því miður er ekki almennilegt hasaratriði fyrr en í lokin. Jújú, það er svosem gaman að sjá liðið stela bílum með glott á vör, en það verður þreytt. Og af hverju í ósköpunum fékk Memphis Raines (Nicolas Cage) bróður sinn Kip (Giovanni Ribisi) úr klóm Skotanna? Átti ekki að drepa lilla ef ránið gengi ekki upp? Og átti þá bara að leita hann uppi í stað þess að nota hann til að kúga Raines og vera 100% viss? Undarlegt, allt saman. Það eru samt skemmtileg atriði. Vinnie Jones stelur þeim öllum; maðurinn er fæddur til að vera leikari. Delroy Lindo og Timothy Olyphant eru oft skemmtilegir sem löggur á hælum gengisins. Cage og Ribisi eru svona la-la; Ribisi heldur greinilega að það sé nóg að láta sér vaxa skegg en ekki breyta leiknum til þess að fólk haldi að hann sé ekki sami karakter og hann hefur verið í öðrum bíómyndum. Angelina Jolie er varla í myndinni; hún er kannski svona 10 mínútur á skjánum. Robert Duvall er bara að skemmta sér, en Christopher Eccleston er rosalega hallærislegur sem vondi kallinn frá Skotlandi, sem elskar húsgögnin sem hann hefur smíðað. Og það er skrýtið að taka eftir því að vondu kallarnir eru annaðhvort svartir, spænskir, eða útlendingar, á meðan þeir góðu (fyrir utan einn) eru hvítir. Hmmmm... Allt í lagi mynd, en ekki mikið meira. Vonandi tekst Bruckheimer betur upp í Coyote Ugly í ágúst.

Þetta er mjög flott og mjög góð mynd. Það er góður söguþráður og það er byrjað á að segja frá helstu persónunum og það er byggt upp smá saga bakvið allt. Það eru mörg flott bíla-atriði og margir flottir bílar, en ég verð að segja að það er meira action í trailernum. (já, eins og hann segir fyrir ofan þá er ég ekki alveg sáttur við að það sé verið að hækka bíóverðið upp í 700 kr.)