Shaft (2000)

Grunn og illa skrifuð mynd í alla staði. Shaft er svo grunnhygginn, bjánalegur og illa skrifaður að eitt það ótrúlegasta í kvikmyndasögunni er að hann skyldi nokkursstaðar fá vinnu, hvað þá í lögregluliði New York-borgar.

Ágætisleikur Jackson og Christian Bale, ásamt nærveru Richard Roundtree, lyfta myndinni þó eilítið upp úr ruslahaugnum og án þeirra væri þetta sorp.

Shaft hefði getað orðið góð mynd. Samuel L. Jakckson reynir að leika einhvern cool gæja en það mistekst hræðilega. Myndin er í heild afar illa leikin og söguþráðurinn ekkert sérstakur og manni hálf leiðist þó að það sé meðalmikið af bardögum í henni.

Ég var staddur á hóteli í Auckland í Nýja Sjálandi um daginn og leyfði mér í fyrsta sinn að borga fyrir að sjá mynd inn á hótelherberginu. Einu spennandi myndirnar (fyrir utan þær bláu, sem ég að sjálfsögðu snerti ekki), voru Shaft og Charlie’s Angels. Þar sem ég vissi að ef ég horfði á Charlie’s Angels, myndi ég næst borga fyrir bláu myndirnar endaði ég á að panta Shaft. Myndin fjallar um lögreglumann, leikinn af Samuel L. Jackson, sem tekur starf sitt afar persónulega. Í byrjun myndarinnar er svartur maður drepinn fyrir utan veitingarstað, og er sonur mjög áhrifamikils og auðugs kaupsýslumanns grunaður um verknaðinn. Þjónustustúlka á veitingarstaðnum er vitni að verknaðinum en vill ekkert segja. Megin efni myndarinnar er svo hvernig Shaft kemur ríka syninum bak við lás og slá. Þegar ég sá “trailerinn” um Shaft, virtist mér þetta vera hetjumynd, því sem næst myndasögukennd, þar sem Shaft var myrk hönd réttlætissins. Hann klæðist á öllum plakötum svörtum löngum leðurjakka og leit allur út sem voða “cool” gæji. Myndin sjálf er ekkert þessu lík. Sagan er afskaplega götótt og flestir leikararnir langt undir meðallagi. Maður hefur aldrei neina samúð með persónunum, eða hvað verður um þær. Það skrítnasta er að myndin á einn hátt reynir að vera raunveruleg, en á sama tíma dettur annaðslagið inn í þá villu að láta Shaft komast upp með hluti sem enginn lögreglumaður gæti. Persónur eru allt í einu hluti af myndinni, en voru aldrei “kynntar” sem slíkar og verður maður að geta sér til um hverjar þær eru (líkt og það sem ég get aðeins giskað á að sé móðir fórnarlambsins í byrjun myndarinnar). Reiði Shafts er heldur aldrei almennilega gerð skil, og kemst maður að þeirri niðurstöðu að hann sé bara yfir höfuð pirraður náungi sem vill að allt fari eftir hans höfði. Það góða við myndina voru samt tvær glæponar. Annarsvegar er það ríki sonurinn, Walter Wade sem er snilldarlega vel leikinn af Christian Bale, og var myndin þrælskemmtileg þegar hann var á tjaldinu. Hann er mjög uppstökkur og grimmur, en tekst samt að sýna hversu spilltur og ofdekraður hann er. Hinn glæponinn Peoples Hernandez (Jeffrey Wright), sem er alveg þrælerfitt að skilja, sýnir líka góð tilþrif. Hann er greinilega búinn að ná hæðstu metorðastigum innan hverfisins og hefur nú stór plön í huga. Vonandi munum við sjá meira af Jeffrey Wright í framtíðinni. Shaft er mjög góð sem afþreyingarmynd og heldur athyglinni ágætlega. En einhvernveginn bjóst ég við meiru.