The Cell (2000)

Do´nofrio cool og cool makeup á honum. Settin hella cool en myndin sjálf ? No cigar. Léleg, samt einhvern veginn var ég það hrifinn af konseptinu að ég myndi mæla með henni fyrir þá sem eru búnir að sjá allt annað og hafa ekkert betra að gera á mánudagsnóttu um hálf tvö leytið :)

Tarsem hefði kannski átt að nota slagorð sitt úr Superga Challenge auglýsingunum fyrir frumraun sína, The Cell: "Love it or hate it". Það er nákvæmlega það sem gagnrýnendur og áhorfendur upp til hópa hafa verið að gera. Þessi mynd hefur verið mjög umdeild, þá sérstaklega á netinu þar sem tveir alræmdustu gagnrýndur Bandaríkjanna, Roger Ebert og Harry Knowles, voru algjörlega óssammála um myndina. Ebert gaf henni sína bestu einkunn og kallaði hana eina af bestu myndum ársins á meðan Knowles notaði eins mörg orð yfir "skít" og hann mögulega gat til að lýsa myndinni. Þeir voru þó báðir sammála um sjónrænt gildi myndarinnar: hún er óeðlilega flott. Ég verð að vera sammála Ebert í þessu máli vegna þess að mér fannst hver einasti rammi í The Cell vera meistaraverk. The Cell er ein af þessum fáu myndum sem koma stundum út í Hollywood; listrænar og alls ekki "mainstream" en samt gerðar af stóru fyrirtæki fyrir umtalsverðan pening. Þegar svona myndir eru gerðar á að fagna þeim, ekki að úthúða þeim, við sjáum þær ekki mjög oft. Hvert atriði myndarinnar var spennandi og áhugavert og myndin hélt mér í heljargreipum þar til á síðustu stundu. Auk þess að vera listaverk og spennutryllir er The Cell einnig verulega óhugnaleg og ógeðsleg (hún er MJÖG blóðug á köflum) en verst eru þó atriðin þar sem við sjáum lítið en heyrum mikið - manni líður verulega illa. Það er lítið hægt að setja út á handritið en það besta við myndina er tilkoma snillingsins Tarsem Singh - þessi maður er ótrúlegur. Atriðin sem gerast í hugarheimi morðingjans eru svo ótrúlega vel gerð og falleg í ljótleika sínum að erfitt er að hrífast ekki með. En þessi mynd fellur alls ekki undan þunga fegurðar sínar eins og svo margar aðrar gera; hún er kannski style-over-substance, en til staðar er alveg nógu mikið substance til að halda hvaða mynd sem er á floti. The Cell er algjört listaverk, mynd sem fólk á eftir að rífast um lengi en á endanum á hún eftir að verða cult-klassík og á hún það skilið. Jennifer Lopez er frábær sem Catherine Deane, konan sem fer inn í huga morðingjans, Vince Vaughn er einnig góður sem Peter Novak, lögreglan sem leitar að síðasta fórnarlambi morðingjans, en Vincent D'Onofrio er alveg magnaður sem geðsjúki morðinginn og stendur hann sig vel í öllum gervum persónunnar. Tæknibrellur, sviðsmyndir og búningar gefa myndinni sérstakan blæ, alveg eins og einstök kvikmyndatakan - takið eftir einu atriði þar sem myndavélin virðist flæða áfram í átt að Catherine og Peter - algjör snilld. Ég vil segja svo miklu meira en ég vil heldur ekki eyðileggja fyrir þeim sem ekki hafa séð svo ég klára þetta með því að segja að The Cell er ein af langbestu myndum ársins.

Spennutryllir með sterku vísindaskáldskapsívafi sem byggir á því að búið er að finna upp tækni sem leyfir fólki að fara inn í undirmeðvitund hvers annars með hjálp sýndarveruleikabúnaðs. Nokkrir vísindamenn ásamt félagsráðgjafanum Catherine (Jennifer Lopez) eru að gera tilraunir til þess að þróa meðferð fyrir fólk sem ekki getur tekið þátt í hefðbundinni sálfræðimeðferð, þá sérstaklega fólk sem er í dái. Á sama tíma tekst lögreglunni að hafa hendur í hári fjöldamorðingja en sterkur grunur leikur á að síðasta fórnarlamb hans sé enn lifandi.. en ekki lengi. Því fær Catherine það verkefni að að fara inn í undirmeðvitund hans og komast að því hvar fórnarlambið er niður komið, en orð fá varla lýst þeim sjúkheitum sem hún rekst á inn í huga morðingjans. Þessi grunnhugmynd er vel útfærð og útlit myndarinnar alveg ótrúlega fágað og flott, sviðsmyndirnar eru frábærar og öll tæknivinnsla fyrsta flokks. Ákveðinn óraunveruleikablær geislar af öllum atriðunum þar sem farið er inn í huga einhvers og þau líta stórglæsilega út, allt annað í myndinni fellur í skugga þeirra. Þessi atriði eru vissulega óhugnaleg en samt er aldrei beitt ómerkilegum brögðum eins og að reyna að bregða áhorfendum, sem myndi um leið breyta myndinni í B-hryllingsmynd. Söguþráðurinn sem slíkur er reyndar ekki afar merkilegur, ég átti mjög erfitt með að kyngja við sumu sem gerðist (til dæmis vísbendingin um staðsetningu fórnarlambsins) og það má í raun segja að myndin gangi ekki alveg upp að sumu leiti. Aftur á móti er áhugavert að sjá fjöldamorðingjamynd sem kafar svona djúpt í persónu morðingjans sjálfs. Jennifer Lopez er í aðalhlutverki og stendur sig bara vel, reyndar er löngu orðið ljóst að manneskjan hefur raunverulega leikhæfileika -ótrúlegt en satt. Vincent D'Onofrio er líka mjög góður sem geðsjúki morðinginn. Ég hika ekki við að gefa The Cell þrjár stjörnur einfaldlega fyrir það hvað hún lítur ótrúlega vel út og viðbrögðin sem sum atriði ná að vekja. En athugið: hún er ekki fyrir viðkæma!