The Legend of Drunken Master (1994)

Þessi mynd er ein af mínum uppáhalds bardagamyndum. Hún er framhald af Drunken Master(1978). Ég á þessa mynd á kínversku þannig að ég er að tala um hana þegar það er ekki búið að talsetja hana á ensku. Þessi mynd hefur fínan söguþráð og er vel leikin sem er ekki svo algengt í svona bardagamyndum. Hún er fyndin, og líka svoltið alvarleg. Bardagaatriðin í myndinni eru geðveik, það er ótrulegt hvað drunken boxing er flott. (Drunken boxing eða Drunken fist er sérstakur kung fu bardagastíll.) Öll bardagaatriðin eru rosalega flott og vel gerð. Og endabaradaginn hefur oft verið talið besta bardagaatriði sem Jackie Chan hefur gert. Ég mæli með þessari snilldar mynd, en reynið að fá hana á kínversku ekki á ensku. Svo mæli ég líka með fyrri myndinni Drunken Master.

Þetta er ansi óvenjuleg Jackie Chan-mynd þar sem hún er mun blóðugri en það sem maður hefur vanist frá honum hingað til, og hún er líka með alvöru söguþráð undir öllum látunum. Jackie kallinn leikur sama karakter og venjulega - sakleysingjann sem blandast óvænt inn í átök og læti. Hérna leikur hann ungan mann sem er meistari í drykkjuboxi, tegund af bardagalist sem mýkir líkamann og gerir hann þolnari fyrir sársauka. Vandamálið er að hann berst best þegar hann er haugafullur í alvörunni, og það er alveg bannað samkvæmt reglunum. Hann þarf svo að takast á við miður skemmtilega glæpamenn sem vilja ræna kínverskum listmunum og þar með arðræna menningarsögu landsins. Að venju skiptir sagan minna máli en slagsmálin, og það er ekki hægt að neita því að Chan er alveg hreint ótrúlega góður þegar að þeim kemur. Fimin og hraðinn eru meiriháttar og maður þreytist seint á að horfa á hann á fullu. Samt er einhvern veginn minni lífsgleði yfir myndinni en öðrum myndum Chans. Það er aðalvandamálið; ég er orðinn vanur því að hann sé alltaf voða glaður og allt sé svona frekar léttúðugt. En að því frátöldu er þetta hin sæmilegasta vídeómynd.