A Japanese Yakuza gangster's deadly existence in his homeland gets him exiled to Los Angeles, where he is taken in by his little brother and his brother's gang.
Myndin er svona ekta japönsk kvikmynd. Ofbeldisfull mynd sem er á pörtunum ótrúlega fyndinn. Hún er vel skrifuð og leikin en eins og ég sagði frekar ofbeldisfull. Ég tók eftir því að í …
Myndin er svona ekta japönsk kvikmynd. Ofbeldisfull mynd sem er á pörtunum ótrúlega fyndinn. Hún er vel skrifuð og leikin en eins og ég sagði frekar ofbeldisfull. Ég tók eftir því að í sumum atriðum er myndavélin á sérstökum sjónarhornum. Þá verður það svolítið dramatískt.
Taugaspillandi og ógéðsleg Japönsk mynd sem er blanda af mörgum Tarantino myndum en loksins er komin raunveruleg útgáfa af glæpagengjum kringum mestan heiminn. Söguþráðurinn er magnaður …
Taugaspillandi og ógéðsleg Japönsk mynd sem er blanda af mörgum Tarantino myndum en loksins er komin raunveruleg útgáfa af glæpagengjum kringum mestan heiminn. Söguþráðurinn er magnaður og byssubardagarnir eru blóðgéðslegir og spennandi. Margt í myndinni getur verið tíbískt en snilldin í myndinni er ógéðið sem poppar. Þetta er fyrsta Japanska mynd sem ég hef séð og sú ein besta mafíu mynd sem til er. Pulp Fiction og Resorvoir Dogs eru brúðusýningar meðal við þessa sem er ómissandi.
Ég skil ekki alveg hvað hinir gagnrýendur voru að tala um. Ég hef sjaldan séð eins samhengislausa bíómynd á ævinni og ég hef séð mjög margar bíómyndir á ævi minni. Reyndar þá laga…
Ég skil ekki alveg hvað hinir gagnrýendur voru að tala um. Ég hef sjaldan séð eins samhengislausa bíómynd á ævinni og ég hef séð mjög margar bíómyndir á ævi minni. Reyndar þá lagast hún aðeins eins og einn nefnir eftir sirka 20 mínútur en hún lagast ekki mikið get ég sagt ykkur. Myndin er einnig ótrúlega langdregin og verð ég nú að segja að mynd verður að hafa meira til brunns að bera en skemmtilegt ofbeldi til að teljast góð. Aðalleikarinn sem mér skilst að hafi verið handritshöfundur og leikstjóri er hundleiðinlegur leikari og nær engan veginn sömu hæðum og Clint Eastwood sem þögla, harða týpan. Þetta bros sem kemur á ólíklegustu stundum fer virkilega í taugarnar á manni. Algjörlega innihaldslaus leikur hjá honum. Omar Eps er ekki mikill leikari, ég hef séð hann í þessu og hinu aukahlutverkinu og hann er engan veginn fær til að standa undir svona stóru aukahlutaverki. Ég verð líka að segja að ég var furðu lostinn að lesa gagnrýnina hér á undan mér. Það virðist vera sem að það þurfi aðeins tæknibrellur, eða óhóflegt ofbeldi, eða kínverskan leikstjóra til að gera mynd góða. Ég er hinsvegar þeirrar skoðunar að það hefði verið hægt að gera miklu meira með þessa hugmynd. Það er nefnilega skemmtileg hugmynd sem kemur fram í myndinni. BArdagi milli tveggja mjög ólíkra glæpasamtaka er skemmtilegt viðfangsefni að mínu mati en ekki gert nógu vel skil í þessari mynd.
Ég ætla að byrja á því að segja að þessi mynd er sko ekki fyrir alla. Ef þú ert með aflitað hár og FM 95.7 límiða í bílnum þínum þá mæli ég frekar með Pearl Harbor. Hins vegar…
Ég ætla að byrja á því að segja að þessi mynd er sko ekki fyrir alla. Ef þú ert með aflitað hár og FM 95.7 límiða í bílnum þínum þá mæli ég frekar með Pearl Harbor. Hins vegar ef þú hefur gaman af öðruvísi kvikmyndum þá mæli ég sterklega með Brother eftir Takeshi Kitano. Einnig má geta þess að Kitano skrifar handritið og leikur aðalhlutverkið í Brother. Þessi mynd á að vera japönsk/amerísk en þrátt fyrir það er alls engin Hollywood bragur yfir henni. Eina sem er amerískt við myndina er Omar Epps og sú staðreynd að myndist gerist m. A. í USA. Myndin fjallar beisiklý um landflótta yakuza-gangster í USA og uppgang hans í undirheimum LA. Kitano nær að gefa manni innsýn inn í hugarheim yakuza-gangstera þar sem heiður og trúnaður við foringja sína skiptir öllu. Áhorfandinn fær góða innsýn inn í þann mikla aga sem einkennir allt umhverfi Japönsku-mafíunnar. Það sem yakuza-gangsterarnir gera til að sanna sig er ótrúlegt og ég einhvern veginn efast um að þetta sé svona í raunveruleikanum. Ef svo væri þá væru þeir fljótt orðnir útlimalausir. Ef ég ætti að nefna einhvern galla á þessari mynd þá er það helst tónlistin. Það mætti halda að Gunnar Jökull sjálfur hafi samið hana. Stílfrávik sem notuð eru í tónlistinni missa algjörlega marks og eru í besta lagi pirrandi. Þó að stílfrávikin séu etv. viljandi gerð þá gengur þetta einfaldlega ekki upp. Að gefa myndini 3 1/2 stjörnur er kannski full rausnarlegt, en leikur Kitano gerir útslagið, gargandi snilld.
Vá þessi mynd var rosaleg. Þessi mynd kom mér á óvart en samt er hún svoldið lengi í gang en það skiptir engu máli því þegar hún byrjaði þá getur maður sagt að hún hafi byrjar hún með látum og hætta þeir ekki fyrr en kretid listinn kemur í ljós. og aldrei hef ég séð eins svalan karakter eins og aðalgaurinn í myndinni. Ég vill mæla með þessari mynd fyrir alla aðdáendur hasarmynda. Topp skemmtun.
Fyrstu 15-20 mínúturnar var ég alvarlega farinn að spá í því að ganga út sem mér hefur þó aldrei áður tekist í bíói og ég var feginn að mér hafði áskotnast boðsmiði á myndina…
Fyrstu 15-20 mínúturnar var ég alvarlega farinn að spá í því að ganga út sem mér hefur þó aldrei áður tekist í bíói og ég var feginn að mér hafði áskotnast boðsmiði á myndina en ég var þolinmóður og það var þess virði, ofbeldið í myndinni er hreint út sagt stórkostlegt og er alveg þess virði að fara á myndina í bíói aðeins í þeim tilgangi að heyra kröftug hljóðin í byssunum og sjá slímugt blóðið slettast um allt. Það er hægt að vera nokkuð viss um það að þú situr eftir agndofa. Þó myndin sé á köflum óskiljanleg og handritið frekar slappt mæli ég tvímælalaust með því að menn skelli sér á hana í bíói eða leigi hana á spólu og kíki á hana í góðu hljóðkerfi.
Nýjasta mynd japanska leikstjórans Takeshi Beat Kitano er einnig ein af hans bestu. Hann er einn af bestu leikstjórum Japans í dag og ef ætti að líkja honum við einhvern kemur Hal Hartley af e…
Nýjasta mynd japanska leikstjórans Takeshi Beat Kitano er einnig ein af hans bestu. Hann er einn af bestu leikstjórum Japans í dag og ef ætti að líkja honum við einhvern kemur Hal Hartley af einhverjum orsökum upp í hugann. Þessi mynd hans fylgir í fótspor fyrri mynda eins og Hana-Bi og Violent Cop með löngum tökum, í minimalískum settum og skyndilegu grófu ofbeldi sem allt í einu brýst út alls að óvörum. Söguþráðurinn er á þá leið að japanskur yakuza, sem þarf að víkja úr klíkunni vegna nýrra tengsla við aðra klíku, fer til Bandaríkjanna að heimsækja litla bróðir sinn þar sem hefur alist upp í gettóinu. Þegar þangað er komið kemst hann að því að litli bróðir hans er smákrimmi sem er komin í vond mál við stórlaxana á svæðinu. Stóri bróðir tekur því að sér að losa þá við alla samkeppni með grimmum fjöldamorðum og brátt lifa þeir hátt sem glæpakóngar hverfisins. En allt er í heiminum bregðult, og þegar þeir kássast upp á mafíuna bjóða þeir hættunni heim og þá kemur að lokauppgjöri. Eins og áður segir, langar tökur, langar þagnir, ljóðræn og falleg tónlist sem viljandi passar ekki alveg við það sem er að gerast og skapar furðulegar andstæður í huga áhorfandans (Joe Hisashi, sem gerði tónlistina í Princess Mononoke gerði einnig tónlistina í þessari), og skyndilegt ofbeldi einkenna þessa frábæru mynd. Hún krefst mikillar þolinmæði, en ef maður gefur sig í hana verðlaunar hún þig á endanum og skilur mikið eftir sig þegar sýningu er lokið.
Þegar myndin var búin þá spurði ég sjálfan mig, hvað fjallaði þessi mynd eiginlega um? Ég er ekki enn búinn að átta mig á því. Brother hefur eiginlega engan söguþráð. Til þess að segja eitthvað um myndina, þá gengur hún út á það að japanskur glæpakall kemur til Bandaríkjanna og byrjar að drepa hina og þess óþokkana af engri sérstakri ástæðu (Ef einhver ástæða var fyrir morðunum þá fór það fram hjá mér), punktur. Það er örugglega 100 manns drepnir í myndinni, á alls konar máta. Eitt er hægt að segja um myndina, hún er dálítið sick.Það er einnig fáránleg tónlist í myndinni, hún væri mjög góð í klámmynd. Þess vegna fær hún 2 og hálfa stjörnu frá mér. Skrítin mynd en vel þess virði að sjá. Takk
Not under 16
Violence
Profanity
