Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)

Lélegt handrit, afleit klipping og gróðamarkmið (í stað gæðamarkmiða) standa upp úr eftir að hafa horft á myndina. Vélrænt leikin í flestum atriðum og þar sem leikurunum tekst bærilega upp (Ewan McGregor helst) skemmir texti eða klipping fyrir. Hræðilega órökrétt atriði skemma mikið í myndinni, og þá á ég ekki við beygð eðlisfræðilögmál eða mikil afrek (að gefa því lausan tauminn er krafa sem gera má til bíógesta á sci-fi mynd) heldur eru viðbrögð persóna hver við öðrum, ályktanir og hugsun vægast satt út í hött, og það er ekki hægt að fyrirgefa. Aftur er það hinu ægilélega handriti um að kenna auðvitað. Sem sagt, myndin er full af ótrúverðugum persónum, kjánalegum og samhengislausum senum sem eiga að vera mikilfenglegar en vegna umgjarðarinnar verða þær afkáralegir tölvuleikjatrailerar. Skammsýni og skilningsleysi Lucas & co. má segja að kristallist í nafni myndarinnar, en árás klónanna er algerlega afleitt heiti á myndina, og skilur það hver sem á hana horfir og nær að skilja söguþráðinn og plottið (sem er á brauðfótum). Ég nenni eiginlega ekki að eyða fleiri orðum á þessa mynd, hún er ekki þess virði. Ég gef myndinni hálfa stjörnu fyrir fallegt tölvugert umhverfi og hljóð sem nær nokkrum sinnum að láta mann finnast að maður sé á staðnum (vanalega þar til söguþráðurinn tranar sér fram og minnir mann á að George Lucas situr við stjórnvölinn, ólíkt því sem var í gömlu trílógíunni). Því miður er sennilega of seint að segja það, en aðdáendur fyrstu myndanna þriggja ættu ALLS EKKI að fara á þessa mynd frekar en Phantom Menace. Þessi er mun verri.

Afturför frá Episode I, Hayden Christensen med lélegan leik, manni fannst Mark Hamil ekkert spe í gömlu þrennunni þó hann passaði vel sem Luke, Hamil er snilld við hliðina á Hayden. Mér finnst þessi mynd hafa haft alla möguleika á að verða góð en einhvern veginn klúðrast þetta á marga vegu hjá George Lucas. Viðurkenni að það er ógerlegt að gera eins góða þrennu og gömlu, en tel að Lucas hefði átt að afhenda Spielberg þessa þrennu og láta hann alfarið sjá um að kvikmynda hana.

Þessi mynd er frábær. Tæknibrellunar eru frábærar og einnig tónlistin og ekki síst kvikmyndatakan sem er frábær. Leikaranir eru frábærir og fer þar fremstur í flokki Ewan McGregor sem Obi Wan en Frank Oz er líka flottur sem Yoda. Hayden Christensen er ágætur sem Anakin en hefði þó getað gert mun betri hluti. Í heildina litið er þetta mjög góð mynd og skipar hún sér sæti sem þriðja besta Star Wars myndin á eftir A new hope og Return of the Jedi. Sem sagt frábær mynd sem allir verða að sjá.

Algjört rugl.Þessi mynd var jafnvel verri en The Phantom Menace sem var virkilega hræðileg.Hayden Cristiansen leikur svo illa að það er ekki helvítis eðlilegt.

ég er kominn á þá skoðun að George Lucas sé á góðri leið með að eyðileggja Star Wars.Aðalmálið er að gamli kallinn kann ekkert að leikstýra.Hann pælir aðallega í því hvernig furðuverurnar eru og þá sérstaklega Yoda sem var besti karkterinn í myndinni.

ég held að Episode 3 verði ekkert skárri og þar sem Hayden Christiansen á að leika Darth Vader verður þar með búið að eyðileggja ímynd hans og þannig búinn að skemma fyrir eldri myndunum sem voru schnilld og sérstaklega The Empire Strikes back sem er besta Star Wars myndin.

ég ætla mér ekkert að vera leiðinlegur við ykkur SW aðdáendur.

ég er líka mjög mikill aðdándi Star Wars og ég mun samt sem áður fara á Ep:3 í bíó en bara að sjá hvort hún sé góð. Því kannski mun mér skjátlast.

Þessi mynd er eintóm snilld. Hún er fyndin, þökk sé að félagarnir R2D2 og C3PO eru komnir aftur og halda uppi hinum sígilda Star Wars húmor. Hayden Christensen skailar hlutverki sínu sem Anakin vel. En sá sem best skilar hlutverki sínu er Christopher Lee sem Count Dooku. Það sem kom fyrst upp í hausinn minn eftir að ég kom út eftir sýninguna var brjálaðir dvergar og stórt action. Því að mér persónulega myndi alldrei detta í hug að láta Joda einusinni fá geislasverð, en það kom vel út og staðfesti málstækið: Margur er knár þó hann sé smár. Hin dramatísku atriði með Anakin og Padamé voru ekki svo slæm, að minsta kosti litið frá mínu sjónarhorni, ég bjóst við endalausum kossum og ástarfargani en hin mikla orka myndarinnar huldi á þau atriði. Svo að núna bíð ég spenntur eftir Star Wars Episode 3. P.S. Ég fór á forsyningu símans.

Attack of the Clones er einsog The Empire Strikes Back miðju sagan í trílógíu. Þær eiga margt annað sameiginlegt; báðar eru dökkar en hafa mjög björt atriði, báðar hafa ástarþemu í bakgrunninum, þó að hún sé ekki eins í bakgrunninum hér og í ESB, báðar er betri en kaflinn sem kom á undan og svo framvegis. Þær eru líka báðar hálfgerður stökkpallur til að fylla í tómið á milli kynningu aðalpersónunnar og hvernig hún endar, Anakin frá því að vera lítill saklaus strákur í The Phantom Menace til að vera Darth Vader í Episode III og svo er bæði hægt að tala um Luke og Darth Vader í fyrri trílógíunni, í A New Hope var Luke sakleysislegur sveitadrengur en varð loks alvöru Jedi í Return of the Jedi en Anakin var hinn vondi Darth Vader í ANH en varð aftur góði Anakin í ROTJ. Aðalmunurinn á Attack of the Clones og The Empire Strikes Back er samt að sú síðarnefnda er mun betri kvikmynd!


Margir urðu fyrir vonbrigðum með The Phantom Menace. Hún var náttúrulega algerlega ‘over hypuð’ og það var ekki möguleiki að hún mundi standa undir því sem beðið var eftir. En margir einsog ég t.d. voru ánægðir með hana, hún var reyndar ‘barnalegri’ en þær gömlu, bjartari og krúttlegri en hún var samt mjög góð mynd. Attack of the Clones var ekki eins ‘hypuð’, þó ‘hypuð’ hafi hún verið. Lucas reyndi líka að gera minni af því sem hann var gagnrýnendur mest fyrir, þó hann segist gera allt einsog hann vilji og að hann þurfi ekki hjálp frá neinum askotans aðdáendum. Jar Jar Binks, sá sem fékk mestu skammirnar er lítið. Hún er mun dekkri og það þarf enginn að segja mér að þeim finnist Close Encounters geimverurnar ‘Kaminoarnir’ vera krúttlegir.


Attack of the Clones byrjar tíu árum eftir að The Phantom Menace endar. Anakin Skywalker (Hayden Christensen) hefur eytt áratugnum undir leiðbeinandi hönd læriföður síns, Obi-Wan Kenobi (Ewan McGregor). Anakin bíður spenntur eftir því að fá að taka próf sem gerir hann að ekta Jedi riddara en Obi-Wan vill að hann bíði rólegur. Amidala (Natalie Portman, fyrrum drottning Naboo núna öldungadeildarþingmaður hjá lýðveldinu, hefur lent á hinni þéttbyggðu plánetu Coruscant til að halda ræðu á þingi um hve mikið hún er á móti sköpun lýðveldis hers og annað þvíumlíkt. Strax og hún lenti var reynt að ráða hana af dögum en það tókst ekki sem skildi. Jedi herrann Macu Windu (Samuel L. Jackson) úthlutar Obi-Wan og Anakin það verkefni að gæta hennar. Verkefnið leiðir þá í sitt hvora áttina, Obi-Wan reynir að finna launmorðingjann og endar á hinni földu sjávar plánetu Kamino þar sem íbúarnir hafa unnið hörðum höndum að búa til klóna her fyrir lýðveldið. Þar finnur hann mannveiðarann Jango Fett (Temeura Morrison) og klónið hans, Boba Fett (Daniel Logan).


Á meðan Obi-Wan rannsakar Jango og klóna herinn fer Anakin með Amidölu til heimaplánetu hennar Naboo. Þar verða þau ástfanginn. Anakin hefur miklar áhyggjur af mömmu sinni og Amidala grípur tækifærið til að hitta tilvonandi tengdamömmu hennar og vill skreppa til Tatooine. Þar kynnist Anakin fósturföður sínum og bróður Cliegg Lars (Jack Thompson) og Owen Lars (Joel Edgerton) og hann fréttir að móðir hans hefur verið tekinn af burt og er líklega dáinn. Á meðan er Obi-Wan önnumkafinn við að leysa gátuna um herinn og endar í föngum hins dularfulla Count Dooku (Christopher Lee). Anakin, Amidala og C-3PO fara til Obi-Wan og ætla að bjarga honum en enda sjálf sem fangar Dookus. Það leiðir til endaatriðsins sem er um 40 mínútur og inniheldur nánast allt sem Star Wars getur innihaldið, skrímsli, klónaher, vélmennaher, tugir Jedi meistara og ástæðuna fyrir því að Yoda (Frank Oz) er talinn vera mestu af öllum Jedium.


Um alla myndina eru hlutir sem eiga að minna mann enn meira á gömlu trílógíunna, býlið sem Owen, Beru og Luke bjuggu í á Tattoine í A New Hope er endurskapað. ‘The Death Star’ er nefnd og þrívíddarmynd af henni er sýnd. Sum geimskipin eru farin að líkjast þeim sem koma skulu. Amidala er í líkari fötum og með svipaða greiðslu og Leia var með og í endaatriðinu þegar klóna herinn er sýndur er ‘Imperial March’ eða Darth Vader lagið spilað.


Aðalhluverk kvikmyndarinnar er að sína breytinguna á Anakin, hvernig hann fór að því að breytast í Darth Vader. Myndin sinnir því hlutverki vel. Það eru mörg atriði sem benda til þess hvað mun gerast og hvað hefur þegar gerst. Til dæmis þegar Anakin lýsir því hvernig hann mundi vilja að ‘lýðveldið’ væri, einn maður ræður öllu og lætur alla aðra vera sammála, hvort sem þeim líkar betur eða verr. Svo eru auðvitað augljósu atriðin sem leiddu til þess, að hann hafi ekki getað bjargað móður sinni frá dauða og handleggsmissirinn. Það er líka sýnt mikið hvað hann lýtur upp til Palpatines og svo virðist sem Palpatine sé nú þegar búin að ákveða örlög Anakins.


Leikarahópurinn fær aðeins meira að gera en í Phantom Menace. Natalie Portman fær að gera annað en að standa um í asnalegum fötum. Ewan McGregor gerir meira af Alec Guinnes eftirhermunum sínum en er ekki bara labbandi með Liam Neeson útum allt. Hayden Christensen er enginn Olivier en hann nær að koma sínu á framfæri. Ian McDiarmid (Darth Sidious/Palpatine), útlitið hans fer hrörnandi og hann er farinn að líkjast meira gamla keisaranum í Return of the Jedi. Christopher Lee leikur skósvein hans, Count Dooku. Samuel L. Jackson (Macu Windu) fær að vera meira á skjánum núna og er meira að segja í nokkrum bardagaatriðum. Ahmed Best er minna á skjánum sem CGI veran Jar Jar Binks og vélmenna tvíeykiðR2D2 (Kenny Baker) og C3PO (Anthony Daniels) eru saman komnir til að halda svolitlum húmor í gangi.


Tónlistin eftir John Williams er mjög góð að vanda. En ég tók eftir því að hann fékk oftar ‘lánað’ frá öðrum verkum en hann hefur áður gert. Það er til dæmis eitt lag spilað oft í myndinni sem Sam Raimi aðdáendur þekkja úr kvikmyndinni Darkman en John Williams þemað er mjög líkt því sem Danny Elfman gerði fyrir hana. Sjón- og tæknibrellurnar í Attack of the Clones eru einsog engar aðrar. Þær eru betri en í The Phantom Menace, sem var með ótrúlega flottar brellur. Öll smáatriði eru gerð svo vel að það er erfitt að bíða eftir DVD útgáfunni, þar er næstum víst að ég muni láta nokkuð oft á pásu, bara til að sjá smáatriðin í bakgrunninum á Coruscant byggingunum.

- www.sbs.is

Ég verð því miður að segja að ég var svolítið vonsvikinn með þessa mynd. Það voru allir búnir að segja mér að þessi væri sú besta í seríunni en hún er það ekki að mínu mati. Hún er samt betri en Episode 1 en hún er miklu verri en gömlu myndirnar. Það sem mér fannst leiðinlegt við þessa mynd er að það er allt of mikið reynt á ástarsamband þeirra Anakins og Padme, svo fannst mér allur fyrri hluti myndarinnar lélegur. Það sem mér fannst gott í myndinni var seinni hluti myndarinnar. Það er í rauninni hann sem bjargar þessari mynd frá því að vera hörmung. En ég verð að viðurkenna að mér fannst atriðið þegar Yoda notar leysisverðið á móti Count Dooku vera besta atriðið í myndinni. Nú verður maður að vona að Lucas takist betur í Episode 3.

KLISJA! Fínar tæknibrellur, einskisverður söguþráður, sexist setup og afburða flatur leikur.

Fín mynd fyrir börn og unglinga, hentar alls ekki fyrir fullorðið fólk sem vill láta koma fram við sig eins og hugsandi einstaklinga. Yoda hefur tekið við af JarJar sem dumbed-down karakter fyrir börn - vonandi selja þeir nóg af Yoda dúkkum til að bæta upp fyrir eyðilegginguna á karakternum.

Remember you must young one - your money this movie you should not be spent on!

Star Wars Episode II er mynd fyrir alla star wars aðdáendur. Hér segir frá Anakin Skywalker(Hyden Christensen) sem er hér að þjálfast að vera Jedi,og Obi-Wan Kenobi(Ewan Macgregor) er að þjálfa hann mannveiðari er hér að láta klóna sig og ætlar að búa til klónaher. En Jediarnir ætla að stöðva þennan mann en maðurinn á bak við þetta allt er Count Dooku(Christopher Lee) mjög öflugur Jedi. Missið ekki af einni af bestu Star Wars mynd sem nokkuð tíman hefur verið gerð, frábær mynd með einum stæðsta bardaga bíómyndana,Mynd sem enginn má missa af!!!!!!!

Ég hef aldrei skilið afhverju George Lucas þurfti að byrja á þessu Episode dæmi. Afhverju gat hann ekki bara látið þetta vera? Líklega út af peningum! En allavega ég var ekkert allt of spenntur fyrir myndinni en ég fékk þó svona rush tilfinningu þegarhugari hringdi í mig og bauð mér á myndina. Jibbs ég fór á forsýningu sem síminn stóð fyrir. Ég og þrír aðrir gaurar mættum í Smárabíó, svona 20 min í 20:00. Það var strax byrjuð að myndast stór biðröð og ja...maarr mátti þakka fyrir að ná góðum sætum. Myndin byrjaði með látum, reynt er að myrða Padmé ( Natalie Portman ) en sem betur fer ( well, hún var frekar óþólandi þegar leið á myndina þannig að...) sleppur hún ómeidd. Svo fylgjumst við með Anakin og Obi-Wan elta einhverja kellingu í tíma og ótíma. Þeir ná henni, hún er drepin, Amidala þarf að fela sig með Anakin, Obi-Wan eltir Jango Fett, Amidala og Anakin verða ástfangin...og svo gengur þetta áfram og áfram, áfram og áfram. Mér er illa við að segja þetta en...AOTC er ekki stórt skref upp á við ( frá Episode 1 ). Í rauninni er hún virkilega léleg. Það er frekar ótrúlegt að Lucas hafi klúðrað þessu svona illilega. Episode 2 hafði alla möguleika á að vera algjör snilld en því miður klúðra Lucas og menn hans þessu öllu saman. Hvar er gamli Star Wars fílíngurinn,spyr ég? Mér leið eins og ég væri að horfa á flottan tölvuleik. Í fyrsta lagi er handritið einn stærsti galli myndarinnar. Það er eins og Lucas geti hreinlega ekki skrifað handrit lengur. Karakterarnir fara með verstu línur sem heyrst hafa síðan Pearl Harbor var í bíói! Í öðru lagi eru leikararnir hreint útsagt HÖRMULEGIR! Ég skil ekki hvernig frábærir leikarar eins og Samuel L. Jackson og Christopher Lee gátu sóað sínum leikhæfileikum fyrir svona drasl. Og jafnvel hæfileikum Ewan McGregor´s er sóað illilega hér. Og svo vil ég spyrja hvernig í fjandanum gat Natalie Portman sem byrjaði feril sinn í meistaraverkinun Leon, klúðrað feril sínum svona illilega. Hayden Christensen er auðvitað einn stór brandari frá upphafi ( hvernig getur krakkinn verið svona tilgerðarlegur? ), ég meina gaurinn minnti mig á Paul Walker ( LOL )! Og hver réð Temuera Morrison í hlutverk Jango Fett? Jango Fett er gerður að hálfgerðum lúða ( þegar hann átti að vera über nasty ) í myndinni. Og littli krakkinn sem var alltaf með honunm...LOL!!! Það er ekkert asnalegra heldur en að sjá 10 ( jafnvel yngri ) ára krakka stjórna geimskipi! Rómantíkin í myndinni minnir á dramatísku atriðin í Glæstum Vonum ( sjónvarpsþáttur á stöð2 )! Að horfa á Anakin tjá Padmé ást sína er eins og að horfa á vélmenni gráta. Og þegar maarr átti að finna fyrir tilfinningum í myndinni, þá var það aftur eins og að horfa á vélmenni gráta. Og ekki bætir það að myndin er grútleiðinleg, mér fannst öll myndin vera eitt 143 mínútna kynningarmyndband fyrir flottan tölvuleik. Og líklega það versta við alla myndina var það að við fundum ekki fyrir neinum tilfinningum fyrir aðal karakterana og framv. Tökum til dæmis þegar Anakin finnur móður sína látna, einmitt það atriði hefði átt að vera eitthvað líkt því sem við sáum í LOTR:FOTR en í staðinn er þetta aftur eins og að horfa á vélmenni gráta. Þegar það var reynt að myrða Padmé, þá hefðum við átt að finna fyrir einhverri spennu en...eins og áður, ekkert gerist. Myndin var algjörlega tilfinningaheft. Aldrei ( já aldrei ) fann ég fyrir spennu eða samúð með karakterunum. Ég verð þó að segja að síðustu 30 mínúturnar björguðu myndinni frá glötun. Þær voru fokkin magnaðar! Ég meina að sjá Yoda með geislasverð er STÓRKOSTLEGT!!! Atriðið þegar Yoda berst við Count Dooku fer í hóp bestu atriða kvikmyndasögunnar. Það er hreinlega ekki hægt að lýsa Yoda-geislasverð atriðinu. Ég meina funkadelic funkmasta! Yoda hreinlega á myndina. Síðan var líka magnað að sjá róbóta-herinn í enda myndarinnar. Fyrir utan lokakaflann ( síðustu 30 mínúturnar ) er þessi mynd algjör hörmung. En nú er bara að bíða eftir Episode 3 ( sem ég bind mestar vonir við ).

Góð mynd sem passar fullkomlega í Star Wars söguna. Hasar atriðin eru stórfengingileg og atriðið með Yoda er algjör snilld. Leikararnir eru ágætir en Hayden Christensen leikur alls ekki vel að mínu mati. Fyrri hluti myndarinnar finnst mér á köflum vera full langdreginn og vera way too much af rómantík.

En sammt sem áður frábær mynd sem ótrúlegt sjonarspil, það er gaman að horfa á umhverfið í myndinni sem er fagurt og stórfengileg. Empire stries back er betri mynd að mínu mati en þessi næstbest. May the force be with you

Ég held að það sannist með þessari mynd (sem hefur svosem verið sagt áður) að George Lucas á ekki að skrifa handritin sjálfur að Star Wars myndunum. Lítið bara á langbestu StarWars myndina, Empire Strikes Back, sem hann hvorki leikstýrði né skrifaði handritið að. Plís, Goggi, leyfðu Lawrence Kasdan að spreyta sig aftur!


Myndin sjálf er ekkert alslæm og mér leiddist ekkert, aksjónatriðin eru t.d. fín, mun betri en í Episode I. Samt fannst mér heldur minna fara fyrir frumleika í sviðsetningum, borgarlandslagið í fyrsta eltingaleiknum minnti óþægilega bæði á Fifth Element og Blade Runner, og bardagaatriðið milli Dooku og Yoda var óþægilega mikil endurtekning á bardaga Gandálfs og Sarúman í LOthR (kannski bara leiðinleg tilviljun, og þó). Hins vegar hefur Lucas þann veikleika að átta sig ekki á hvenær best er að hætta, t.d. var Gladiator-atriðið alltof langdregið og þessi stafrænu óargadýr voru beinlínis hallærisleg. Svo er þessi tendens til að troða stafrænu landslagi útum allt, þó þess sé alls engin þörf. Dæmi um það er atriðið á Tatúín, sem er greinilega tekið upp í raunverulegri eyðimörk, en þegar Anakin fer að leita að mömmu sinni er honum troðið inni í stafræna fjallasali þótt raunverulega landslagið hafi virkað ágætlega fram að því. Leikurinn sleppur fyrir horn, miðað við það að leikararnir hafa oftast þurft að tala við auðan, bláan skjá og blátt fólk og fara með hræðilegan texta. Svo verð ég að viðurkenna það að það fer alltaf í taugarnar á mér að sjá stafræn kvikindi við hliðina á venjulegu fólki, áferðin er svo greinilega ólík. Hinn nýi Yoda hefur sýna kosti (bardagafimin) en allavega var ég að pirra mig á þessari stafrænu plastáferð (hann lítur út eins og litli bróðir Shreks, bókstaflega).


Það versta er samt díalógurinn. Þvílík þvæla! Ef Goggi hefði haft vit á að setja smá Han Sóló-Leia kemistríu á milli Anakin og Amadalíu, hefði þetta verið miklu, mun skárra. Elskendur þurfa nefnilega ekki að tala um einhverja djúpa hluti, en það hjálpar allavega að það sem þau láti útúr sér veki smá áhuga manns.


Í stuttu máli, ágæt, pínu langdregin skemmtun, á meðan leikararnir halda kjafti:-)