Ég verð því miður að vera ósammála meirihlutanum sem segir að The Virgin Suicides sé góð eða jafnvel frábær kvikmynd. Mig langaði til þess að elska hana. Ég hafði heyrt svo margar …
Ég verð því miður að vera ósammála meirihlutanum sem segir að The Virgin Suicides sé góð eða jafnvel frábær kvikmynd. Mig langaði til þess að elska hana. Ég hafði heyrt svo margar sögur um hversu grípandi, eftirminnileg og sorgleg hún væri. Ég stóðst ekki mátið að kaupa mér myndina á DVD og var spenntur að sjá hvað dóttir Guðföðursins, Sofia Coppola, myndi gera með sína fyrstu mynd. Niðurstaðan skildi mig eftir vægast sagt tómann og ef til vill þunglyndari heldur en helstu persónur myndarinnar. Ég fatta skilaboðin og finnst margt vera mjög jákvætt við heildina, en almennt fannst mér margt mátt vera betur unnið.Úff... Hvar á ég að byrja? Ja, í fyrsta lagi þá er frásögnin alveg úti á þekju. Handritið skiptir sífellt um stefnu og nær heldur ekki að átta sig á því hverjar eru aðalpersónur myndarinnar. Ekki voru það systurnar (Kirsten Dunst og co.) því þær fengu engan fókus (sem var kannski tilgangurinn. Engu að síður, þá fannst mér það ekki virka), ekki voru það strákarnir sem bjuggu á móti þeim því þeir birtast mjög óreglulega út alla myndina og hverfa m.a.s. alveg í kringum miðkaflann. Ekki voru það heldur foreldrarnir því þeir voru mjög einhliða og litlaus - þrátt fyrir að vera vel leikin. Svo gat það heldur ekki verið sögumaðurinn (Giovanni Ribisi) því við fáum aldrei að vita hver hann er! Hvað var síðan málið með það að kynna Josh Hartnett til leiks cirka hálftíma inn í myndina og láta hann svo bara hverfa sporlaust??The Virgin Suicides er víst byggð á samnefndri bók, en skildi bókin hafa sömu galla þá er það mjög gölluð og óvönduð bók, ef ekki þá hefur Sofia litla farið mjög illa með hana efnislega séð. Það eru vissulega sorgleg atvik sem bregða fyrir í sögunni og þau skildu ýmislegt eftir sig en mér leið samt aldrei eins og ég væri tilfinningalega tengdur persónunum. Persónusköpun systrana var alltof óljós, foreldrarnir voru leiðinlegir og strákarnir fengu svo litla athygli að maður þekkti varla nöfnin á þeim. Það sem virkaði á mig voru frammistöður leikaranna og tónlistin, enda er ég mikill aðdáandi Air.Sofia Coppola skal ekki kallast vinkona mín. Hún eyðilagði Godfather III með glötuðum leik og hérna feilaði hún á því að gera áhugavert hráefni... áhugavert. Stíllinn hennar er líka hundleiðinlegur, og ef einhver getur sagt mér hvað örskotin með Dunst sem skutu upp kollinum á milli sena áttu að þýða þá væri það vel þegið. Einnig fór það svolítið í mig hvað myndin talar mikið niður til unglinga. Ég veit að unglingar eru ekki alltaf viðkunnanlegustu manneskjur í heimi, en hérna er alveg verið að stinga heilu x-kynslóðirnar í bakið. Horfið frekar á Dazed & Confused, sem fagnar unglingsárunum.Ég skil ekki alveg aðdáunina á bakvið þessa mynd. Mér finnst eins og miklu betri mynd væri innifalin í þessu öllu saman. Hún er alls ekki slæm og ég væri ekki að pirra mig svona mikið ef mér fannst hún ekki eiga góða möguleika, sem hún hafði. Hún var áhorfanleg, metnaðarfull að vissu leyti og gríðarlega vel leikin. Það ætti svosem alveg að gera hana "alltílæ" á endanum.5/10
The Virgin Suicides fjallar um fimm systir, Lux, Bonnie, Mary, Theresa og Cecilia sem eru allar fæddar á sitthvoru árinu og um líf þeirra á áttunda áratugnum í Bandaríkjunum. Foreldrar þeir…
The Virgin Suicides fjallar um fimm systir, Lux, Bonnie, Mary, Theresa og Cecilia sem eru allar fæddar á sitthvoru árinu og um líf þeirra á áttunda áratugnum í Bandaríkjunum. Foreldrar þeirra eða sérstaklega mamma þeirra eru mjög strangir og trúaðir og mega stelpurnar eiginlega ekki umgangast stráka. Þær eru ekki mjög ánægðar með lífið og er yngsta stelpan í sjálfsmorðshugleiðingum. Ein af stelpunum Lux er svolítið villt og ákveður hún aðeins að brjóta reglurnar með rosalegum afleiðingum. Nokkrir strákar úr hverfinu umgangast þær og bjóða þeim meira að segja á ball á þessum tíma og rekja þeir svo sögu stelpnanna mörgum árum seinna, á skemmtilegan hátt. Eins og ég hef áður sagt er ég mikið fyrir myndir með narrator og var þessi bæði dramatísk og skemmtileg. Það eru mörg ofboðslega flott atriði í henni sem virkilega setja hana í flokk með gæðamyndum og er myndin að mínu mati næstum því gallalaus. Hún er dularfull og skilur mann eftir agndofa og forvitinn.
Ég bjóst við nokkuð góðri mynd þegar ég sá VS, búinn að heyra marga tala fallega um,en þvílík vonbrigði eitthvað froðusnakk um hvað það sé erfitt að vera unglingstelpa í úthver…
Ég bjóst við nokkuð góðri mynd þegar ég sá VS, búinn að heyra marga tala fallega um,en þvílík vonbrigði eitthvað froðusnakk um hvað það sé erfitt að vera unglingstelpa í úthverfi í bandaríkjunum. Þetta var svo mikil yfirborðskennd þvæla um unglingsdrauma hjá einhverjum gelgjum sem finnst eitthvað sem er bannað vera spennandi (þ. e. stelpurnar). Stjarnan stendur fyrir góða tónlist, góðan Woods og svo sem fyrir ágæta vinnslu á mynd, það er í rauninni ekkert að þessarri mynd annað en það að hún er leiðinleg.
Þegar ég fór á þessa mynd vissi ég lítið sem ekkert um hana en ég bjóst þó við einhverju góðu, þar sem ég hafði heyrt mjög góða hluti um þessa mynd. Svo skemmdi heldur ekki fyrir…
Þegar ég fór á þessa mynd vissi ég lítið sem ekkert um hana en ég bjóst þó við einhverju góðu, þar sem ég hafði heyrt mjög góða hluti um þessa mynd. Svo skemmdi heldur ekki fyrir að Kirsten Dunst er í miklu uppáhaldi hjá mér. En þegar myndin var búin og ég ætlaði að finna orð til að segja um hana, þá bara átti ég ekki neitt. Hún er sorgleg en samt ekki svoleiðis að maður liggji grenjandi yfir henni. Hún bara lætur mann vera eitthvað svo tómann og hugsandi eftir á. Hún er bara svo eitthvað viðkvæm. En ég ætla að gefa henni þrjár og hálfa stjörnu því að þetta er mynd sem að kemst nálægt því að vera meistaraverk. Alger snilld. Þótt að hún sé kannski ekki fyrir alla þá mæli ég með því að sem flestir fari og leigji þessa mynd þegar hún kemur út á video, því að hún er sko þess virði og alveg meira en það get ég sagt.
Mjög vönduð mynd sem gerist í úthverfi í Bandaríkjunum fyrir rúmlega 20 árum síðan og fjallar í kjarna sínum um fimm ólánsamar systur, foreldra þeirra og nokkra pilta sem verða hugfan…
Mjög vönduð mynd sem gerist í úthverfi í Bandaríkjunum fyrir rúmlega 20 árum síðan og fjallar í kjarna sínum um fimm ólánsamar systur, foreldra þeirra og nokkra pilta sem verða hugfangnir af systrunum. Það hefur sannarlega tekið langan tíma fyrir Virgin Suicides að komast í bíó hérna á klakanum en biðin var vel þess virði. Allir leikarar standa sig með prýði og söguþráðurinn er góður, ég átti fyrst von á því að einhver flétta í lok sögunnar myndi útskýra vanhamingju systranna betur en fljótlega sá ég að myndin var meiri upplifun heldur en eiginleg saga og var ég vel sáttur við það. Það má segja að ljúfir tónar frönsku hljómsveitarinnar Air, frábærar leikframmistöður hjá Kirsten Dunst, Josh Harnett og James Woods ásamt skemmtilegrar og litríkrar myndatöku skapi myndinni draumakennt andrúmsloft sem er mjög frumlegt. Jafnframt lyftir það myndinni á hærra plan hversu mikið og vel heppnað myndmál kemur fyrir, t. d. hvernig deyjandi tréin endurspegla stúlkurnar. Ljúfsár mynd sem ég mæli með fyrir alla sælkera á kvikmyndir.
Eftir að hafa séð Virgin Suicides verð ég að segja að hún er ein eftirminnilegasta mynd sem ég hef séð. Ég las bókina fyrir rúmu hálfu ári síðan og (því miður eins og oft vill ger…
Eftir að hafa séð Virgin Suicides verð ég að segja að hún er ein eftirminnilegasta mynd sem ég hef séð. Ég las bókina fyrir rúmu hálfu ári síðan og (því miður eins og oft vill gerast með kvikmyndir sem gerðar eru eftir bókum) bjóst við að myndin gæti ekki mögulega haft jafn djúpstæð áhrif á mig og bókin gerði. Það gerði hún nú samt. Í stuttu máli segir myndin af dætrum Lisbon hjónanna (eins og þið hafið vafalaust lesið í greinum hér fyrir ofan) sem búa í fallegu, friðsælu úthverfi eitthverstaðar í bandaríkjunum og hvernig þau reyna að skapa fullkominn heim fyrir dætur sínar innan heimilisveggjanna. En umhyggja og ofverndum foreldrana virðist hafa þveröfug áhrif svo að fegurð og sakleysi dætranna fimm virðist leysast upp í tómleika og þunglyndi. Myndin rennur rólega og hægt í gegn án sérstakra hápunkta sem gerir hana kannski erfiða í áhorfun en skilur engu að síður eftir sig djúp för í hugum þeirra sem sjá hana. Semsagt, yndisleg mynd sem er vel er þess virði að sjá.
Ok það var kominn tími til!!! Loksins fengu íslendingar að berja augum þessa mjög svo góðu og sérstöku mynd sem er byrjendaverkefni fyrir hana Sofiu Coppola (yes, she is the daughter of yo…
Ok það var kominn tími til!!! Loksins fengu íslendingar að berja augum þessa mjög svo góðu og sérstöku mynd sem er byrjendaverkefni fyrir hana Sofiu Coppola (yes, she is the daughter of you know who...) Virgin Suicides fjallar basicly um fimm gullfallegar systur sem búa í lokuðu umhverfi foreldra sinna og atburðinna sem leiða að því!! Við erum að tala um snilldarleikara í hverri rúllu (James Woods, Kathleen Turner, Kirsten Dunst, Josh Hartnett, Danny DeVito) sem allir með tölu skila sínu hlutverki alveg ótrulega vel í rosalega átakanlegri, listrænni (og ég megi nú sletta duglega á engilsaxnesunni) haunting mynd. Ekki sleppa þessari.
Einstaklega heillandi og sorgleg mynd. Sorgleg á þann hátt að maður veit ekki alveg af hverju maður er sorgmæddur en finnur samt fyrir tómleika í hjartanu þegar maður horfir á myndina. Fja…
Einstaklega heillandi og sorgleg mynd. Sorgleg á þann hátt að maður veit ekki alveg af hverju maður er sorgmæddur en finnur samt fyrir tómleika í hjartanu þegar maður horfir á myndina. Fjallar hún um Lisbon systurnar fimm sem eru aldar upp á ofstækisfullu heimili þar sem þeim er haldið allt að því föngnum. Allar eru þær gullfallegar og því umtalsefni hverfisins, og þá sérstaklega drengjanna. Þegar þeim er loksins leyft að hafa samskipti við heiminn eru afleiðingarnar hræðilegar. Sophia Coppola, sýnir hér að hún er miklu betri leikstjóri en leikkona, og hefur hún skapað einstaka sýn á líf í úthverfum. Nostalgían ræður hér ríkjum, og dauði álmtrjánna er dauði sakleysisins sem fylgir unglingsárunum. Tónlist myndarinnar, flutt af frönsku hljómsveitinni Air, skapar stemmingu sem erfitt er að lýsa og mismunandi stílbrögð við kvikmyndatöku heppnast fullkomlega. Myndin er hæggeng, en grípandi um leið og maður sleppir takinu. Ekki er annað hægt en að minnast á leiksigur Kirsten Dunst í aðalhlutverki myndarinnar en hún ber af annars mjög sterkum leikhóp. James Woods, einn vanmetnasti leikari Hollywood, sýnir hér og sannar hversu sterkur hann er fái hann rétta hlutverkið og Kathleen Turner smellpassar einnig. En aðalsmerki myndarinnar er sú staðreynd að maður gleymir henni ekki, og líklega aldrei. Lisbon systurnar eru of draumkenndar og of mikill minnir á tapaða æsku til þess. Snilld á sínu hæsta stigi.
Loksins var hún sýnd ! Og ég verð að segja að ég var ekki fyrir vonbrigðum, virkilega listræn og falleg mynd. Hún fjallar um Lisbon systurnar 5 sem alast upp í vernduðu umhverfi foreldra s…
Loksins var hún sýnd ! Og ég verð að segja að ég var ekki fyrir vonbrigðum, virkilega listræn og falleg mynd. Hún fjallar um Lisbon systurnar 5 sem alast upp í vernduðu umhverfi foreldra sinna, fallegar og vinsælar stelpur sem búa yfir einhverjum dulum sjarma sem engin strákur getur staðist, en það getur haft í för með sér afleiðingar.. Eiginlega er ekki hægt að lýsa myndinni heldur verður maður bara að fara og sjá hana, það var líka frábært að heyra Air sjá um tónlistina og sjá hvernig þetta small saman, myndin og músíkin, mjög flott. Kathleen Turner var þarna að sýna á sér algerlega nýja hlið og útlit, ekki beint það sem maður er vanur að sjá og svo sá maður bregða fyrir hinum ýmsu þekktu andlitum í smá hlutverkum hingað og þangað, henni hefur ekki vantað samböndin leikstjóranum Sofia Coppola enda skyld Francis Ford Coppola. Þessi mynd fær 3 stjörnur hjá mér fyrir listræna leikstjórn og skemmtilegt handrit, falleg og dulin mynd sem ætti að hafa verið löngu löngu fyrr sýnd !
Hæfileikar ganga greinilega í erfðir, því þessi fyrsta mynd Sofiu Coppola, dóttur Francis Ford Coppola, er bæði óvenjuleg, krefjandi og góð í senn. Hún hefur valið að mynda talsvert er…
Hæfileikar ganga greinilega í erfðir, því þessi fyrsta mynd Sofiu Coppola, dóttur Francis Ford Coppola, er bæði óvenjuleg, krefjandi og góð í senn. Hún hefur valið að mynda talsvert erfiða skáldsögu með óhefðbundnu umfjöllunarefni. Sagan gerist á áttunda áratugnum og segir frá hjónum með fimm dætur. Uppeldið er strangt og nánast ofstækisfullt, og dæturnar eru því enn meira tabú fyrir alla strákana í hverfinu. Þær eru ekki bara gullfallegar, heldur eru þær hér um bil ósnertanlegar. Vill maður ekki alltaf það sem maður getur ekki fengið? Fremst í flokki dætranna er Lux (Kirsten Dunst); fyrsta flokks tálkvendi og gjörsamlega þvinguð á allan hátt. Það er eins og bölvun hvíli á fjölskyldunni, enda heitir myndin ekki The Virgin Suicides fyrir ekki neitt. Coppola er heppin með leikara. Dunst er algjörlega heillandi í sínu hlutverk og sýnir enn einu sinni að hún er í sérflokki þegar kemur að leikkonum á hennar aldri. Kathleen Turner og James Woods leika foreldrana á mjög viðeigandi hátt, þau er bæði jafn þvinguð og börnin og ramba á barmi móðursýki ef ekki geðveiki. Josh Hartnett og Danny DeVito koma einnig fram í minni hlutverkum. Þetta er ekki auðveld mynd á áhorfi. Hún er mjög hæggeng, en jafnframt mjög átakanleg. Svo sannarlega öðruvísi mynd, og það er sko ekkert að því. Tónlistin er jafnframt sérlega góð, enda franski dúettinn Air þar á ferðinni að mestu leyti.
