Hearts in Atlantis (2001)

Sterk og áhrifamikil mynd úr smiðju Stephen Kings. Kannski ekki allra besta mynd eftir hann í þessum dúr (Stand By Me ber af) en er góð mynd engu að síður. Anthony Hopkins finnur sig virkilega vel, og í fyrsta sinn í langan tíma reynir hann verulega á sig og er frábær. Drengurinn sem leikur á móti honum stendur sig einnig ótrúlega vel. Hann er ekki þessi týpíski sæti Hollywood krakki sem kann ekki að fara með línurnar sínar. Einnig má sérstaklega hrósa stelpunni, sem fer með tvö hlutverk í myndinni og stendur sig afskaplega vel. Hlutverk mömmunnar er vanþakklátt, hún er flatasta persóna myndarinnar og fær enga dýpt, og leikkonan sem leikur hana nær ekki að skapa neina samúð. Þrátt fyrir að myndin sleppi sér stundum út í of mikla væmni, þá eru mörg afar sterk atriði inn á milli sem hreyfa við manni og á heildina er hér um gæðakvikmynd að ræða. Hún er kannski ekki meistaraverkið í ár, en vel þess virði að sjá í bíó.

Ágæt en hrikalega melódramatísk mynd sem segir frá samskiptum stráks nokkurs og manns sem býr yfir einstökum hæfileikum. Frammistaðan hjá Anthony Hopkins er framúrskarandi (skal maður búast við öðru??), og þótt ég hafi ekki lesið bókina eftir Stephen King fannst mér sagan vera mjög athyglisverð. Anton Yelchin sýnir fremur ójafna frammistöðu, sem þýðir að hann getur verið góður sem og pirrandi, eins og fylgir flestöllum barnaleikurum. Persónulega hefði ég þó viljað sjá einhvern annann í þessu hlutverki, enda lykilhlutverk myndarinnar. Mika Boorem (sem lék einmitt í Along Came a Spider, á móti Yelchin) var hins vegar aðeins skárri. Hope Davis (úr Wonderland og Mumford) er samt einnig alveg óvenju frábær sem eigingjarna móðirin. David Morse var heldur ekki mjög slæmur í þessu örsmáa hlutverki sem eldri útgáfa sögupersónunnar. Myndin sjálf er mjög hæg, og einhverra hluta vegna fannst mér lítið varið í persónurnar (persóna Hopkins var aftur á móti mátulega dularfull, og kannski var ekki áhorfandanum ætlað að kynnast honum það mikið - þess vegna var svona lítið farið út í hann). Í útliti og kvikmyndatöku er myndin stórfengleg, en í lokin slakar hún aðeins á og fer út í dálítinn sjónvarpsmyndabrag. Myndin hefði líka fengið aukaplús hefði ekki orðið fyrir seinustu 5 mínúturnar, og sjálfum fannst mér þær vera algerlega ónauðsynlegar. Því nær hún ekki mikið meira en rétt fyrir ofan meðallag hjá mér.6/10

Hearts in Atlantis er gerð eftir sögu Stephen King og fjallar um fullorðinn mann sem fer einn daginn að rifja upp sumar í æsku sinni sem reyndist vera vendipunktur í lífi hans. Með stórleikara eins og Anthony Hopkins um borð var full ástæða til að vænta hérna frábærrar myndar en því miður stenst Hearts in Atlantis ekki alveg væntingar. Hún er alls ekki slæm mynd, en hún þjáist fyrir það að sagan (a.m.k. handritið - ég hef ekki enn lesið bókina) er ekkert sérstök. Stephen King er mikið fyrir að nota þennan frásagnarhátt þar sem söguhetjan er komin til ára sinna og fer að rifja upp merkilega atburði, gott dæmi um þetta er The Green Mile. Þetta heppnast ekkert rosalega vel hérna og ef maður spáir í því eru þessir minnistæðu atburðir ekkert það sérstakir til að byrja með, a.m.k. ekki nógu spennandi til að halda heilli kvikmynd á floti. Anthony Hopkins er góður í sínu hlutverki en maður fær aldrei að kynnast persónu hans nægilega vel. Aðal barnaleikarinn er aftur á móti ekki alveg að standa sig hérna, einhver eins og Elijah Wood (þegar hann var yngri) hefði verið betri í þessu hlutverki. Hearts in Atlantis er alveg ágætis afþreying sem slík, en með það í huga að stór nöfn á borð við Anthony Hopkins og Stephen King eru að baki henni skilur hún ótrúlega lítið eftir sig.

Skemmtilega sögð saga manns sem kemur aftur eftir margra ára fjarveru til síns gamla heimabæjar. Minningarnar hellast yfir hann og hann rifjar upp vinskap sinn við eldri mann og þann tíma sem þeir eyddu saman. Hopkins er fínn að vanda og aðrir leikarar skila sínu ágætlega. Fín mynd í alla staði fyrir þá sem vilja fína afþreyingu sem ekki inniheldur sprengingar og dráp heldur er á mannlegum nótum.