Flestir Íslendingar þekkja Pedro Almodóvar út af óskarsmyndinni hans, Allt um móður mína eða eins og hún kallast á frummáli sínu Todo sobre mi mader. Í nýjustu mynd sinni, Hable con ell…
Flestir Íslendingar þekkja Pedro Almodóvar út af óskarsmyndinni hans, Allt um móður mína eða eins og hún kallast á frummáli sínu Todo sobre mi mader. Í nýjustu mynd sinni, Hable con ella, er hann ekki á óþekktum slóðum og fjallar eins og oft áður um ástina.
Hér fjallar hann um ástina frá sjónarhorna tveggja karlmanna sem er nýtt hjá honum því oftast hefur hann fjallað um ást frá sjónarhorni kvenna.
Við fylgjumst með tvemur mönnum sem eru ástfangnir af konum sem eru liggja í dái. Blaðamaðurinn Marco verður ástfanginn af nautabananum Lydiu og byrja þau seinna saman. Hann sér hana svo naut stanga hana og falla í dá. Hún er flutt á sjúkrahús og víkur hann ekki frá henni þrátt fyrir ástand hennar. Á sjúkrahúsinu kynnist hann öðrum manni sem er ásfanginn af konu semurr liggur í dái. Heitir hann Benigno og er hjúkrunarmaður og hjúkrar hann konuna Aliciu sem hann er ástfanginn af. Samband þeirra verður mjög náið enda eru þeir í mjög líkri aðstöðu. Þótt að þeir séu ólíkar manneskjur.
Almodóvar segir okkar einfaldlega hér sögu um menn sem hafa lent í erfiðleikum og draumakonur þeirra. Hann fær okkur til lifa okkur inn í myndina og finnum við mikið með persónum.
Leikurinn er vægast sagt stórkóstlegur! Argentíski leikarinn Darío Grandinetti er frábær í hlutverki hins mjög svo tilfinnganæma blaðamanns Marco. En Javier Cámara sem leikur þann verulega skrítna Benigno fer alveg á kostum og stelur senunni. Samleikur þeirra er vægast frábær.
Einnig sjáum við þögla mynd sem ein af sögupersónum horfir á og eru þau augnablik vægast sagt óborganleg (-a fyndin).
Tilgangur myndarinnar er eiginlega að sýna okkur hvernig ást getur verið jákvæð og neikvæð eða falleg og brengluð. Það vantar aldrei húmorinn í myndina og líður ekki langur tíma án þess að það skjótist manni bros á vör.
Hable con ella sannar einfaldlega að ekki allar myndir sem eru um ást sem eru framleiddar eru í dag er sorp (kannski af því hún er evrópsk?). Ég get ekki annað en mælt með henni fyrir alla og sérstaklega fyrir þá sem eru hrifnir af fyrru verkum Almodóvar.
Hér fjallar hann um ástina frá sjónarhorna tveggja karlmanna sem er nýtt hjá honum því oftast hefur hann fjallað um ást frá sjónarhorni kvenna.
Við fylgjumst með tvemur mönnum sem eru ástfangnir af konum sem eru liggja í dái. Blaðamaðurinn Marco verður ástfanginn af nautabananum Lydiu og byrja þau seinna saman. Hann sér hana svo naut stanga hana og falla í dá. Hún er flutt á sjúkrahús og víkur hann ekki frá henni þrátt fyrir ástand hennar. Á sjúkrahúsinu kynnist hann öðrum manni sem er ásfanginn af konu semurr liggur í dái. Heitir hann Benigno og er hjúkrunarmaður og hjúkrar hann konuna Aliciu sem hann er ástfanginn af. Samband þeirra verður mjög náið enda eru þeir í mjög líkri aðstöðu. Þótt að þeir séu ólíkar manneskjur.
Almodóvar segir okkar einfaldlega hér sögu um menn sem hafa lent í erfiðleikum og draumakonur þeirra. Hann fær okkur til lifa okkur inn í myndina og finnum við mikið með persónum.
Leikurinn er vægast sagt stórkóstlegur! Argentíski leikarinn Darío Grandinetti er frábær í hlutverki hins mjög svo tilfinnganæma blaðamanns Marco. En Javier Cámara sem leikur þann verulega skrítna Benigno fer alveg á kostum og stelur senunni. Samleikur þeirra er vægast frábær.
Einnig sjáum við þögla mynd sem ein af sögupersónum horfir á og eru þau augnablik vægast sagt óborganleg (-a fyndin).
Tilgangur myndarinnar er eiginlega að sýna okkur hvernig ást getur verið jákvæð og neikvæð eða falleg og brengluð. Það vantar aldrei húmorinn í myndina og líður ekki langur tíma án þess að það skjótist manni bros á vör.
Hable con ella sannar einfaldlega að ekki allar myndir sem eru um ást sem eru framleiddar eru í dag er sorp (kannski af því hún er evrópsk?). Ég get ekki annað en mælt með henni fyrir alla og sérstaklega fyrir þá sem eru hrifnir af fyrru verkum Almodóvar.
