Drumline (2002)

Þessi mynd er mun betri en kemur fram hér á síðunni. Allir þeir sem fíla taktmikla tónlist og eru aðdáendur góðrar tónlistar og ef til vill að læra á hljóðfæri, ættu ekki að láta Drumline fram hjá sér fara. Hér er ágætis afþreying á ferðinni, sem hefur margt gott að geyma umfram aðrar unglingamyndir. Hér gengur að sjálfsögðu allt út að hinn skapmikli snilldartrommari Devon lærir að hljómur sveitarinnar er mikilvægari en hans eigin hljómur og hann lærir ýmislegt um sjálfan sig og lífið í leiðinni. Hann lærir m.a. að þú græðir ekkert nema leiðindi á einhverju neikvæðu viðhorfi og þarft að hafa fyrir því að komast áfram. Og það eru fleiri persónur í myndinni sem læra að lifa og hugsa rétt. Fyrir þá sem eru ekki sannfærðir ennþá bæti ég við að mér þótti Drumline bæði frumleg og fersk, leikurinn fínn og ekki vantar líf og fjör í lúðrasveitina, trommurnar og dansinn. Ekki vera hrædd við Drumline -ég tel að hún geti komið mörgum skemmtilega á óvart.

Drumline er ein dapurlegasta mynd sem ég hef séð í langan tíma. Hún segir frá ungum kokhraustum og hrokafullum dreng sem á að geta spilað betur á trommur en gengur og gerist en getur ekki lesið nótur. Sagan sjálf er ómerkileg, ungur drengur fær skólastyrk til að komast í háskóla kynnist stelpu eitthvað smá mótlæti og endar uppi sem sigurvegari.lítið meirra um þessa mynd að segja. Varla hægt að horfa á þetta sem sunnudags þynnkumynd.Hún fær hálfa stjörnu fyrir að þurfa ekki að pæla í henni og hægt að sofna í 60min án þess að tapa söguþræðinum.

Átti von á sömu unglinga klisjunni strákur og stelpa og aðalsögupersónan betrum bæta sig, hef svo sem ekkert á móti því sá söguþráður virkar fyrir mig og gerði þarna og þá sérstaklega þar sem það skeður með allt öðrum bakgrunni en maður er vanur. Þessi mynd fjallar um Devon leikin af Nick Cannon sem segir manni ekki mikið en hann er mest þekktur fyrir að vera með sinn eiginn þátt á barnastöðinni Nickalodeon, Devon kemmst í háskóla á styrk með því að spila á trommur í lúðrabandssveit á fótboltaleikjum, þegar hann kemur í skólan er tekið strangt á þeim og Devon tekur því ílla að vera stjórnað og er sinn eigin maður en endar svo með því að hann lærir að spila með meðspilurum sínum