Mean Creek (2004)

Mean creek er eitt af mínum uppáhalds myndum, hún er svo frumleg, og maður sér bara hvað leikstjórinn elskar það sem hann er að búa til, leggur mikinn metnað í það sem hann er að gera. Þetta er fyrsta mynd Jacob Aaron Estes, og ég elska svona frumraunir hjá leikstjórum, því þær eru oftar en ekki svo ferskar..

En nóg með það, myndin er lauslega um þennan unga pilt að nafni sam (Rory culkin) sem er orðin alveg full saddur af barsmíðum skólafélaga sínum George ( Josh Peck)

Þannig að hann, bróðir hans og félagar hans ætla sér að hefna sín á honum, sem á eftir að enda mjög ílla..

Myndatakan er svo falleg, svo venjuleg eitthvað, ekki verið að reina þessar rándýru myndatökur, sem fara jú, mjög oft, frekar í taugarnar á mér. Og umhverfið er svo falleg, held að hún sé tekinn í seatle, þó að ég sé nú ekki alveg viss á því.

Maður heldur oft að þegar krakkar koma saman, þá eiga myndirnar eftir að vera illa leiknar, finnst aldrei jafn pirrandi og þegar það er verið að troða krökkum inn í myndir, sem kunna ekkert að leika, og dregur myndina mjög svo oft niður.

En í þessu tilfelli er það ekki svo, myndin er alveg ótrúlega vel leikin, og verð ég að segja að Rory Culkin sínir hér að hann sé alveg jafn góður leikari og hinir Culkin bræðurnir. Mér persónulega finnst þeir allir mjög góðir leikarar..

En ég gef þessari mynd þrjár og hálfa stjörnu, því að hún er geðveik, ætla nú aðeins að taka mig á í stjörnugjöfum, fjórar stjörnur er fullkomið, 3 og hálf, er mjög svo nálægt því..

Mean Creek er mynd sem að ég hafði ekki heyrt mikið um. En hún kom virkilega á óvart. Mjög góð frumraun hjá Jacob Aaron Estes. Með góðri sögu, frábæru handriti, góðum leik frá helstu leikurum. Og þá helst fra Scott Mechlowicz sem Marty og Josh Peck sem George, sem gerir góð skil á því hversu flókin persóna George er. Svo er hún einnig fyndinn á tímum en líka sorgleg, þá helst í endanum. Mean Creek er mynd sem ég mæli með að fólk sjái sem fyrst. 3 og hálf stjarna hjá mér í einkunn.

Mean Creek (Jacob Aaron Estes)


Vá. Þessi mynd stóðst allar mínar vonir. Ég var hræddur um að væntingar mínar yrðu mér að falli varðandi þessa, enda ekki byggðar á neinu nema einu sýnishorni. Þetta er víst fyrsta mynd Jacob Aaron Estes í fullri lengd og hann tekst frábærlega til. Ég hlakka virkilega til að sjá meira eftir hann í framtíðinni. Út frá þessari einu mynd að dæma er hann einhver mesti talent sem ég hef tekið eftir lengi. Stekkur upp við hlið nýrra ungra leikstjóra á borð við Sam Mendes, Christopher Nolan og Darren Aronofsky. Ég setti link á trailerinn af myndinni í þarsíðustu færslu að mig minnir og hvet ég alla til að skoða hann. Hann gefur góða mynd af myndinni, svo nenni ég heldur ekki að fara út í söguna. Sagan svipar mjög til Deliverance og Jacobinn gerir sér fulla greni fyrir því, kæmi mér ekki á óvart ef sú mynd væri elskuð af honum. Hann lét meira að segja eina persónu myndarinnar vitna í hana. Persónusköpun myndarinnar var mjög góð, og í rauninni bara handritið í heild sinni. Samræður krakanna allar mjög raunhæfar og tókst Jacob að forðast alla tilgerð við það, sem tíðkast svo oft við útfærslur samræður unglinga.


Það er hreint aðdáunarvert hversu góðan leik leikstjóranum tókst að fá frá leikurum myndarinnar sem eru allir ungir að aldri. Veikasti hlekkur mynda um krakka er yfirleitt leikurinn, en málið er sko alls ekki þannig í þessari mynd. Hver einasta persóna er einfaldlega frábærlega leikin. Culkin bróðir 3, Rory Culkin fór vel með aðahlutverkið, virkilega sannfærandi. Í stað þess að telja upp öll fimm hlutverkin og segja hversu yfirgengilega vel þau voru leikin ætla ég bara að gefa þeim öllum eitt stórt klapp, og hvet ykkur til að gera slíkt hið sama. Ég verð þó að hrósa Carly Schroeder sérstaklega fyrir að vera frábær og alveg einstaklega falleg ung stúlka. Það væri þó ósanngjarnt að hrósa þessum tveimur tilteknu en ekki restinni, þar sem hún var ekkert síðri. En lífið er ósanngjarnt.


Ahhhh, kvikmyndatakan, hún var falleg. Langt síðan ég sá annað eins. Tekist var að mynda nátturuna á alveg undraverðan hátt. Sem og allt annað reyndar. Einstaklega falleg og táknræn taka þegar ein persónan hendir lítilli trjágrein í ánna eftir að allt fór úrskeiðis. Fannst það tákna hvernig lífi þeirra hafi skyndilega klúðrast á einhvern hátt. Að lífið hafi bara flotið burt í óvissinu. Ég rétt eins og Arnór gæti haldið áfram að telja upp fallegar tökur myndarinnar í allt kvöld en þar sem lesendum gæti þótt það leiðinlegt held ég að ég sleppi því. Eigum við ekki bara að útkljá þetta eins og með leikinn? Jú, gefum myndatökunni eitt risastórt klapp.


Allt í allt frábær mynd og á skilið risastórt og stútfullt hús stiga.