The Pink Panther (2006)

Pink panther er endurgerð af samnefndri klassískri gamanmynda seríu sem var með Peter Sellers í aðalhlutverki. Þessi er endurgerð af fyrstu myndinni,sem ég sá þegar ég var 8 ára og man ekkert eftir henni svo að ég get ekki borið þær saman en ég held að hún sé betri. Steve Martin leikur persónu Sellers Jacques Clouseau sem er lögga í bæ í Frakklandi og er sömuleiðis bæjarfíflið. Þegar heimsfrægi fótbolta þjálfarinn Yves Gluant(Jason Stathah) er myrtur á miðjum,risastórum fótboltaleik og demantur sem var á fingri hans,pink panther/bleiki pardusinn og er einnig frægasti demantur heims er horfinn þá ræður yfirmaður lögreglunnar Dreyfus(Kevin Kline),Clouseau sem rannsóknarlögreglu vitandi um að Clouseuu á eftir að klúðra málinu svo að Franska lögreglan geti rannsakað málið á meðan öll athyglin er beind á Clouseau og þá getur Dreyfus unnið heiður orðu fyrir störf sín. ink panther átti að vera ein aðal sumarmynd 2005 en það var mikil seinkun og hún kom fyrst seinustu helgi til Íslands var búin að vera nokkrar vikur í Bandaríkjunum og grætt mjög mikið opnunarhelgina. Þessi kvikmynd er aðeins gerð til þess að græða á og gengur bara út á rosalega ófyndinn húmor og rosalega lélegt handrit. Myndin er þó sæmilega gerð miðað við að vera ný gamanmynd og leikstjórnin er ekkert mjög góð. Steve Martin kom á óvart en er samt ekkert mjög góður og Jean Reno var fínn í hlutverki aðstoðarmanns Clouseau. Heimsfræga og vinsæla söngkonan Beyonce Knowels leikur eitt aðalhlutverkið sem heimsfræg og (humm) vinsæl söngkona og leikur hennar er ekkert að hrópa húrra fyrir. Emily Mortimer er alveg hræðileg sem ritarinn Nicole og Kevin Kline var ekkert meira en ágætur. Clive Owen átti upphaflega að leika James Bond og þess vegna er hann í þannig hlutverki hér og stendur sig vel. Það voru hræðilega mistök að Owen fékk ekki hlutverk Bonds,hann er fullkominn og mundi smell passa í því hlutverki. Tónlistin var ekki góð fyrir utan sjálft theme lagið. Mig langaði ekki mikið til að sjá þessa kvikmynd,hefði frekar viljað sjá Match point eða Syriana en skítabíóin á ömurlegu Akureyri sýna sjaldan gæða myndir á sama tíma og í Reykjavík og vinur minn lokkaði mig með sér. Húmorinn í byrjun var sá sami og í trailernum og var næstum EKKERT fyndinn. Pink panther er hálf tilgangslaus mynd en þó sæmileg afþreying fyrir aðdáendur gamanmynd en ég er ekki einn af þeim.

Já, ég brá mér á The Pink Panther með svosem engar væntingar, hvorki góðar né slæmar en ég vildi nú samt kíkja á hana til að sjá hvernig Steve nokkur Martin tækist að endurvekja þennan vitgranna franska rannsóknarlögreglumann. Mér fannst myndin þokkaleg en ekkert mjög fyndin enda hlæ ég aðallega þegar um svartan húmor er að ræða og í þessu tilviki er um að ræða algjöran fíflagang þó að hann dragi myndina ekkert neitt mjög mikið niður og Steve á hrós skilið fyrir frammistöðu sína og hann sannar það að hann er sniðinn í hlutverkið og nær Peter Sellers alveg ótrúlega vel(ég ítreka það að ég hló ekki mikið að Steve, mér fannst hann bara þéttur í hlutverkinu). Annars eru Jean Reno og Kevin Kline alveg ótrúlega daufir hér og það var varla að maður tæki eftir þeim. Jason Statham sá ágætis leikari er illa valinn í sitt hlutverk því hann er bara í byrjun myndarinnar og segir varla orð og hefði hann fengið stærra hlutverk þá hefði það glatt mig. Hvað get ég sagt meira? Tja....ég var ekkert yfir mig hrifinn af þessari mynd en hún hélt samt athygli minni mest allan tímann og ég vil alls ekki kalla hana tímaeyðslu. Ég treysti mér ómögulega til að fara yfir tveimur stjörnum í einkunn en fyrir þá sem hafa sakleysislegri húmor heldur en ég(eins og fólkið í salnum á minni sýningu)ættu sennilega að veltast um af hlátri.

Þessi mynd kom svo sannarlega skemmtilega á óvart.

Ég bjóst við að þessi mynd yrði ótrúlega ófyndin og ekkert sérstök en svo varð ekki. Myndin var mjög skemmtileg. Ég hló upphátt nokkrum sinnum og er það nokkrum sinnum oftar en hjá flestum gamanmyndum.

Auðvitað á ekki að bera þessa mynd við gömlu Peter Sellers myndirnar en ég held að margir geri það einmitt og lækka þannig dóma myndarinnar.

Myndin fjallar um það að fótbolta gaur nokkur er drepinn og demanturinn hans 'The Pink Panther' er stolið. Hálfvitanum Clouseu er falið að finna hann aftur og auðvitað á það eftir að ganga brösulega.

Helstu gallarnir við þessa mynd eru nokkur tilgangslaus atriði (eins og Clive Owen 006 atriðið) og nokkrir aulabrandarar (eins og prumpubrandarinn í hljóðupptökustúdíóinu.) Annars er þetta skotheld skemtun.

Ekki taka mark á dómunum, svo lengi sem þið eruð ekki hardcore Pink Pather fans dauðans ættuð þið að geta skemmt ykkur vel.

Meðan ég sat yfir Pink Panther veltist fyrir allan tímann aðeins ein spurning; Af hverju?! Það var ekkert að gömlu myndunum. Þær voru kannski ekki allar góðar (nema þó kannski A Shot in the Dark - alltaf sígild) en þær voru a.m.k. klassískar fyrir hönd Peter Sellers. Til hvers að endurgera þetta?? Er Hollywood-iðnaðurinn orðinn það hugmyndasnauður að það skuli alltaf þurfa að grípa til endurgerða af frummyndum sem ná það langt aftur í tímann að þeir haldi að enginn muni eftir þeim? Ef þeir vilja halda sig við andann á gömlu myndunum, þá er réttast að leyfa þeim að eldast á þeim hraða sem þær hafa gert fremur en að niðurlægja Steve Martin á svona máta (og þó... hann kom sér í þetta, enda átti hann sjálfur þátt í handritinu). The Pink Panther (nú er ég að ræða um 2006-myndina) vill vera fyndin. Almáttugur hvað hún reynir á sig til að vera fyndin! Hún heldur þessum gamla retro-fíling, sem hún fær plús fyrir, en þessi húmor er sama og dauður, sérstaklega í höndum Martins. Hann kann ekkert á kómíska tímasetningu. Ekki lengur allavega, og hvað eru toppmenn á borð við Jean Reno og Kevin Kline að gera þarna?? Eða jafnvel Jason Statham og Clive Owen?? Ókei, ég spyr kannski margra spurninga, meðvitaður um það að enginn eigi eftir að svara þessu, sem er bein lýsing á því hvernig mér leið meðan ég horfði á myndina. Það krefst vissan hæfileika að búa til grínmynd. Markmiðið er að halda áhorfandanum í góðu skapi út lengdina. Auðvitað er þetta smekksatriði hjá fólki einnig. Í mínu tilviki, með þessa mynd, þótti mér húmorinn voðalega þunglyndur og skilaði afraksturinn meira eða minna andstæðunni við því sem hann átti að gera.3/10

Mér fannst þetta var alveg frábær en Steve Martin náði hlutverkinu frábærlega en segan fjallar um Clouseau en þjálfari franska landsliðsins var myrtur og einn leikmaður en sem sagt frábær mynd með klassaleikörum