The Hills Have Eyes (2006)

Þegar ég áhvað að fara á þessa mynd bjóst ég við eihverju týpísku ameríksu. En vitið menn þessi mmynd var bra frekar góð

og stenst allgjörlega þá prófíla sem góð hrollvekja þarf að hafa. Nema hvað hún er soldið mjög creepy og frekar viðbjóðsleg og er ekkert sétaklega fyrir viðkvæma, en þessi mynd er nokkkuð spenndandi og bra skemmtileg. Ég virkilega hélt að söguþráðrurinn væri ekkert séstakur og tengdidst eihvað djöflinum eins og næstum allar amerískar hrollvekjur nú til dags, en sögu þráðurinn var mjög frunlegur, creepy, scary, og skemmtilegur. Myndin fjallar um fjölskyldu sem er á leið til San diego og fara fara það sem þau halda er styttri leið í gengum eiðimörkina en dekkin sprínga á bílnum og bíllinn rústast þannig að þau komast ekkert nema að ganga á bensýn stöðina eða leita eftir hjálp. Svo komast þau af því að í þessum hæðum er stökkbreytt fólk frá kjarnoruksprengju prufun, Og fara þá ljótir atburðir að gerast þar. Mér fannnst þessi mynd bra fín og gef henni 3 stjörnur fyrir úrvals hrollvekju takk fyrir

Þessi var að virka fínt fyrir mig. Hún var skemmtilega byggð upp. Fyrri helmingur myndarinar fer í að byggja upp spennu og bregða manni dálítið, seinni helmingurinn er fullur af viðbjóð þannig að þessi mynd stendur vel fyrir sínu.

Myndinn snýst um fjölskyldu sem keyra út í eyðimörkina og viti menn bíllinn bilar og þá sjá þau fljótlega að þau eru ekki einn í eyðimörkinni og svo ......... æi ég mæli með að þið sjáið myndina.

Ég gef henni 3 stjörnur fyrir að hræða mig.

The Hills Have Eyes er endurgerð á 1977 klassík sem kom Wes Craven á kortið sem hrollvekjuleikstjóra. Þeir sem kannast ekki við söguna: Hún fjallar um Carter fjölskylduna. Þau eru að fara í frí til San Diego, en áleiðis ákveða þau að skoða sig um á ströndinni, að ósk föðurins. Þegar þau eru áleiðis til San Diego, verða þau fyrir því að gaddar eyðileggja hjólbarðana og þau verða strandaglópar. Þau halda að þau séu ein, en þau eiga eftir að komast að því að svo er ekki. Og hefst þá hrein martröð fyrir aumingja Carter fjölskylduna. Þessi mynd er ein af bestu hrollvekjum sem hefur komið í ár. Hún er lengi að hefjast. Maður fær að kynnast karakterum smá, en þegar atburðarrásin hefst þá stoppar hún ekki. Alexandre Aja er nýr á markaðnum yfir hrollvekjuleikstjóra. Hans fyrsta mynd, High Tension, er talin vera ein ógeðslegasta mynd síns tíma. HHE er mjög óþægileg mynd að horfa á og eru sumar senur verulega ógeðslegar. Aja er ekki hræddur við að hafa sem mestan viðbjóð í myndinni og tekur áhorfandann alveg á taugum með þvílíkt grófum ofbeldisatrium og taugatrekkjandi spennu. Svo eru karakterarnir mjög realistic og fær maður mikla samúð yfir þeim og að þurfa sjá þau lenda í þessari martröð. En um myndina: Hún er verulega ógeðsleg og sum atriði gætu farið verulega illa í suma, hún er ágætlega leikin(Ted Levine þó skástur), með creepy umhverfi, ágætlega skrifað handrit frá Aja sjálfum og leikarar standa sig ágætlega. En það sem böggaði mest var stökkbreytta fjölskyldan. Í upprunalegu myndinni voru þau mjög venjuleg. Ok, ég skil að þau áttu að verða fyrir sprengju, en samt fannst mér útlitið á fjölskyldunni svo asnalegt. Maður átti að hræðast þessa fjölskyldu, en ég hræddist ekki mikið yfir þeim. Þó þetta skipti engu máli hvað varðar myndina sjálfa og söguna, hefði ég viljað sjá þá eins og þeir voru í upprunalegu myndinni. Annars hef ég ekki mikið yfir að kvarta um þessa mynd. Hér erum við komin með verðugan arftaka Wes Craven og góðan keppinaut fyrir Eli Roth. Og hef ég trú á því að Alexandre Aja eigi eftur að endurlífga hrollvekju geirann til muna, og kominn tími til því margar af þeim hrollvekjum sem hafa komið undanfarin ár hafa verið stór vonbrigði. Eins og ég sagði, besta hrollvekjumyndin í ár og er ekkert verri en Hostel var. Frábær endurgerð á þegar frábærri mynd. 4 stjörnur frá mér í einkunn.