Zack Snyder finnst þetta vera kúl...
Þar sem næstum þrjú ár eru liðin síðan Watchmen kom í bíó (fokk hvað tíminn líður hratt) og eftir að hafa séð allar útgáfur af myndinni og hugsað vandlega um gæði þeirra, þá …
Þar sem næstum þrjú ár eru liðin síðan Watchmen kom í bíó (fokk hvað tíminn líður hratt) og eftir að hafa séð allar útgáfur af myndinni og hugsað vandlega um gæði þeirra, þá er tímabært að fá útrás á þessum skoðunum mínum. Þessi umfjöllun mun miða á The Director's Cut sem er aðeins meira en 20 mínútum lengri en bíóútgáfan. Svo er einnig til The Ultimate Cut sem næstum klukkutíma lengri og að mínu mati síðari útgáfan. Sem aðdáðandi myndasögunnar eftir Alan Moore sem las söguna oft áður en myndin kom út þá er þessi umfjöllun engan vegin endurspeglun á áliti venjulegra bíógesta. Ég ætla að skrifa um það sem mér finnst vera að þessari mynd mun meira en hvað er gott við þessa mynd, aðdáðendur geta reynt að krossfesta mig eftirá ef þeir vilja.
Watchmen er stútfull af "næstum því" og þá meina ég að myndin er yfirleitt næstum því í réttum takti við myndasöguna. Það eru þó lykilatriði þar sem hún misstígur og þá mjög alvarlega. Zack Snyder kann sitt stöff, sem segir ekki að hann er frábær leikstjóri þar sem hann hóf feril sinn við tónlistarmyndbönd (kemur engum á óvart). Hann veit hvað hann er að gera þegar að almennu útliti kemur en þegar að sögum kemur sem eru ekki grunnar og einfaldar, þá er ég á þeirri skoðun að Snyder hafi ekki hugmynd hvað hann er að gera.
1) Ofurhetjur? Myndasagan er um alvöru fólk sem klæðir sig og reyna að haga eins og ofurhetjur. Doctor Manhattan er eina persónan sem kemst nálægt ofurhetjum en hann er líkari yfirnáttúrulegri veru heldur en ofurhetju. Allir hinir eru ekki ofursterk yfirmenni eins og myndin gefur í skyn. Zack Snyder fannst það vera kúl að gera hasaratriðin að slow motion orgíum með ýktum tilþrifum þrátt fyrir að það er í engan vegin við takt við myndasöguna. Ofbeldi er stór partur af sögunni, það er ekki vandamálið. Vandamálið er hvernig Zack Snyder framkvæmir það, hvort sem hann átti sig á því eða ekki þá er þetta að gefa myndasögunni puttann. Í stað þess að meyða sig alvarlega eftir að hafa hoppað niður nokkra hæða hús þá lendir Rorschach á löppunum og byrjar að kung-fu sparka löggur, í alvörunni?
2) Sjónræni stíllinn. Ég er persónulega hundleiður á þessum súper "processed" kvikmyndastíl sem Snyder er mjög hrifinn af. Ég er ekki að segja að það lítur illa út, en mér finnst hann skorta alla þá kvikmyndalegu dýpt sem ég ólst upp með. Þetta virkaði fyrir mynd eins og 300 þar sem markmiðið var að vera trúr myndasögunni með þeirri aðferð. Hérna er Snyder enn og aftur að gera það sem honum finnst vera kúl og í alvöru, tjekkið á viðtölum og audio commentaries. Hann segir orðið kúl í hverri einustu setningu sem ástæðu fyrir "listrænu ákvörðum" hans. Myndasagan var fremur gróflega teiknuð og endurspeglaði raunveruleikann á sinn eigin sérstaka hátt. Á meðan myndin nær nokkurn veginn að skapa rétta litapalettu þá er stíllinn alltof hreinn og mjúkur fyrir Watchmen. Watchmen er 80's mynd í eðli sínu eða ætti að vera það. Myndir eins og Robocop og Total Recall eru dæmi um hvernig Watchmen ætti að líta út. Raunverulegar, gróft útlit á þeim (er ekki að tala um ofbeldið) og hafa ekki þetta "processed" og gervilega tölvuútlit sem Snyder baðaði á Watchmen því honum fannst það svo kúl. Myndasagan inniheldur veröld sem manni finnst geta snert með sínum eigin höndum, myndin er þvert á móti. Meðal þess þá fannst mér sum sviðin vera það gervileg að ég gat næstum kroppað frauðplastið af veggjunum. Þegar ég talaði um að geta snert umhverfið þá var ég ekki að meina á þann hátt.
3) Rangir leikarar. Malin Akerman er hrikalega rangt val fyrir Silk Spectre II. Hvernig sem hún er í sínu daglega lífi þá kemur hún fram sem gelgja á hvíta tjaldinu. Silk Spectre er býsna hörð týpa, líkt og Sigourney Weaver á sínum hápunkti. Akerman var röng fyrir hlutverkið, það er ekki hægt að neita því. Sama verður að segja um Carla Gugino, hún lék unga Silk Spectre I ágætlega en eftir að förðunardeildin klessti á hana hrúgu af slæmum öldrunarfarða þá fór leikur hennar alveg í vaskinn. Hef sjaldan séð jafn tilgerðalegan leik áður, gerir leikinn ekkert betri þar sem Akerman var að leika á móti henni, epískt hvað það atriði er mikið rusl. Allir aðrir eru "næstum því" réttir fyrir hlutverk sín. Jackie Earle Hailey kemst nærst því að vera réttur, hann er sá eini sem náði persónunni úr myndasögunni nánast fullkomlega.
4) Viðbætta ofbeldið. Sjaldan er ég á móti ofbeldi í kvikmyndum, en þegar ofbeldið er gersamlega tilgangslaust þá sný ég augunum í nokkra hringi. Enn og aftur þá er ofbeldi ekki vandamálið, það er hvernig Snyder framkvæmir það. Ég sá þetta eins og lítill strákur væri að leikstýra þessu sem er nýbúinn að sjá Saw myndirnar í fyrsta sinn. Snyder finnst ofbeldi sem er líkt pyntingarklámi vera kúl, svo hann varð að troða inn nokkrum sjálfsfróunar augnablikum í myndina, tilgangslausar og þær voru. Það var þó eitt skipti sem svona augnablik gerði gott fyrir söguna, en ég efa að Snyder var meðvitaður um það. Watchmen á að vera um alvöru fólk í alvöru aðstæðum og þar með þarf ofbeldið að vera alvöru (burtséð frá þegar Doctor Manhattan sprengir fólk með hugaraflinu). Zack Snyder finnst það ekki vera kúl, hann vill hyper aktívt ofbeldi því það finnst honum kúl.
5) Endinn. Einn sterkasti hluti myndasögunnar er endinn, þvert á móti þá er það veikasti parturinn í myndinni. Alveg síðan Kevin Smith fékk að sjá rough cut af myndinni seint árið 2008 þá byrjuðu orðrómar að fjölga á netinu um að endinum væri breytt og hvernig honum væri breytt. Ég trúði ekki þeim orðrómum því mér fannst hugmyndin hrikalega slæm. Því miður reyndust orðrómarnir sannir og endinn reyndist vera eins og mér fannst hugmyndin vera, hrikalega slæmur. Myndasagan hefur mjög myndrænan og sjokking endi sem fokkar rækilega í hausnum á manni. Snyder tók þann endi og gerði það sem ég kalla "generic hollywood cop out". Skemmtileg tilviljun að Kevin Smith gerði stórslysið sem hét Cop Out en það er önnur umfjöllun. Ég held að Zack Snyder hafi ekki nægilegan skilning á Watchmen og þær ástæður sem ég hef lesið fyrir því að hann breytti endinum eru ekki fullnægjandi. Alan Moore skrifaði "morally ambiguous" (hljómar betur á ensku) endi sem prédikar ekki yfir lesendum hvað er rétt eða rangt, hver eru vondur og hver er góður. Í lokin er yfirvofandi tilfinning af óvissu, hvað sem er gæti gerst eftir að sögunni lýkur. Myndin enn og aftur, gefur myndasögunni puttann. Fyrst með að gera Doctor Manhattan að einhverju "scapegoat illmenni" og síðan með að fjarlægja öll helstu einkenni sem gerðu endinn í myndasögunni svo eftirminnanlegan. Sjaldan hefur mynd reynt að fylgja myndarsögu svo vandlega bara til að gefa skít í það þegar mikilvægasti parturinn á að eiga sér stað.
Þetta eru aðeins helstu pointin sem ég vildi koma með. Niðurstaðan mín er sú að Snyder fokkaði þessari mynd upp, eins mikið og hann elskar myndasöguna þá var hann ekki rétti leikstjórinn. Ég ber mikla virðingu fyrir honum fyrir að hafa gert þessa mynd, sem er án efa ein kjarkaðasta kvikmyndatilraun seinustu ára. Annars þá er ég efins að hægt sé að gera mun betri mynd byggða á myndasögunni, betra væri að gera tólf hluta mini seríu á borð við Band of Brothers og aðra HBO þætti um Watchmen. Fleiri smáatriði, meiri tími og hægt að fara eftir myndasögunni skref fyrir skref. En ég verð að vera sanngjarn, þetta er kvikmynd ekki myndasaga, breytingar munu alltaf eiga sér stað og satt að segja þá finnst mér Watchmen ekki vera slæm mynd. Hún er samt vonbrigði í mínum augum því ég hef annað viðhorf en Snyder gagnvart efninu.
Mér sýnist að Snyder hafi reynt sitt allra besta, niðurstöður þess voru blendnar. Oft nær myndin að vera býsna góð, mig grunar þó að það hafi verið slysni frekar en merki um hæfni Snyders. Watchmen er mjög fagmannlega unnin og vandlega framkvæmd tæknilega séð, bara á ekki þann hátt sem mér fannst vera rétt fyrir söguna. Allt "feelið" úr myndasögunni sem ég vildi sjá vantaði, eða betur sagt þá sá ég afkvæmi þess og Zack Snyders og afkvæmið leit meira út eins og Snyder. Hljómar kannski eins og ég hati Snyder, sem ég geri engan vegin. Hann hefur þó sýnt það, sérstaklega eftir Sucker Punch að hann er mjög takmarkaður leikstjóri. Að mínu mati, alltof takmarkaður fyrir Watchmen. Þetta er miðjumoð sem er fórnalamb leikstjórans.
6/10
Watchmen er stútfull af "næstum því" og þá meina ég að myndin er yfirleitt næstum því í réttum takti við myndasöguna. Það eru þó lykilatriði þar sem hún misstígur og þá mjög alvarlega. Zack Snyder kann sitt stöff, sem segir ekki að hann er frábær leikstjóri þar sem hann hóf feril sinn við tónlistarmyndbönd (kemur engum á óvart). Hann veit hvað hann er að gera þegar að almennu útliti kemur en þegar að sögum kemur sem eru ekki grunnar og einfaldar, þá er ég á þeirri skoðun að Snyder hafi ekki hugmynd hvað hann er að gera.
1) Ofurhetjur? Myndasagan er um alvöru fólk sem klæðir sig og reyna að haga eins og ofurhetjur. Doctor Manhattan er eina persónan sem kemst nálægt ofurhetjum en hann er líkari yfirnáttúrulegri veru heldur en ofurhetju. Allir hinir eru ekki ofursterk yfirmenni eins og myndin gefur í skyn. Zack Snyder fannst það vera kúl að gera hasaratriðin að slow motion orgíum með ýktum tilþrifum þrátt fyrir að það er í engan vegin við takt við myndasöguna. Ofbeldi er stór partur af sögunni, það er ekki vandamálið. Vandamálið er hvernig Zack Snyder framkvæmir það, hvort sem hann átti sig á því eða ekki þá er þetta að gefa myndasögunni puttann. Í stað þess að meyða sig alvarlega eftir að hafa hoppað niður nokkra hæða hús þá lendir Rorschach á löppunum og byrjar að kung-fu sparka löggur, í alvörunni?
2) Sjónræni stíllinn. Ég er persónulega hundleiður á þessum súper "processed" kvikmyndastíl sem Snyder er mjög hrifinn af. Ég er ekki að segja að það lítur illa út, en mér finnst hann skorta alla þá kvikmyndalegu dýpt sem ég ólst upp með. Þetta virkaði fyrir mynd eins og 300 þar sem markmiðið var að vera trúr myndasögunni með þeirri aðferð. Hérna er Snyder enn og aftur að gera það sem honum finnst vera kúl og í alvöru, tjekkið á viðtölum og audio commentaries. Hann segir orðið kúl í hverri einustu setningu sem ástæðu fyrir "listrænu ákvörðum" hans. Myndasagan var fremur gróflega teiknuð og endurspeglaði raunveruleikann á sinn eigin sérstaka hátt. Á meðan myndin nær nokkurn veginn að skapa rétta litapalettu þá er stíllinn alltof hreinn og mjúkur fyrir Watchmen. Watchmen er 80's mynd í eðli sínu eða ætti að vera það. Myndir eins og Robocop og Total Recall eru dæmi um hvernig Watchmen ætti að líta út. Raunverulegar, gróft útlit á þeim (er ekki að tala um ofbeldið) og hafa ekki þetta "processed" og gervilega tölvuútlit sem Snyder baðaði á Watchmen því honum fannst það svo kúl. Myndasagan inniheldur veröld sem manni finnst geta snert með sínum eigin höndum, myndin er þvert á móti. Meðal þess þá fannst mér sum sviðin vera það gervileg að ég gat næstum kroppað frauðplastið af veggjunum. Þegar ég talaði um að geta snert umhverfið þá var ég ekki að meina á þann hátt.
3) Rangir leikarar. Malin Akerman er hrikalega rangt val fyrir Silk Spectre II. Hvernig sem hún er í sínu daglega lífi þá kemur hún fram sem gelgja á hvíta tjaldinu. Silk Spectre er býsna hörð týpa, líkt og Sigourney Weaver á sínum hápunkti. Akerman var röng fyrir hlutverkið, það er ekki hægt að neita því. Sama verður að segja um Carla Gugino, hún lék unga Silk Spectre I ágætlega en eftir að förðunardeildin klessti á hana hrúgu af slæmum öldrunarfarða þá fór leikur hennar alveg í vaskinn. Hef sjaldan séð jafn tilgerðalegan leik áður, gerir leikinn ekkert betri þar sem Akerman var að leika á móti henni, epískt hvað það atriði er mikið rusl. Allir aðrir eru "næstum því" réttir fyrir hlutverk sín. Jackie Earle Hailey kemst nærst því að vera réttur, hann er sá eini sem náði persónunni úr myndasögunni nánast fullkomlega.
4) Viðbætta ofbeldið. Sjaldan er ég á móti ofbeldi í kvikmyndum, en þegar ofbeldið er gersamlega tilgangslaust þá sný ég augunum í nokkra hringi. Enn og aftur þá er ofbeldi ekki vandamálið, það er hvernig Snyder framkvæmir það. Ég sá þetta eins og lítill strákur væri að leikstýra þessu sem er nýbúinn að sjá Saw myndirnar í fyrsta sinn. Snyder finnst ofbeldi sem er líkt pyntingarklámi vera kúl, svo hann varð að troða inn nokkrum sjálfsfróunar augnablikum í myndina, tilgangslausar og þær voru. Það var þó eitt skipti sem svona augnablik gerði gott fyrir söguna, en ég efa að Snyder var meðvitaður um það. Watchmen á að vera um alvöru fólk í alvöru aðstæðum og þar með þarf ofbeldið að vera alvöru (burtséð frá þegar Doctor Manhattan sprengir fólk með hugaraflinu). Zack Snyder finnst það ekki vera kúl, hann vill hyper aktívt ofbeldi því það finnst honum kúl.
5) Endinn. Einn sterkasti hluti myndasögunnar er endinn, þvert á móti þá er það veikasti parturinn í myndinni. Alveg síðan Kevin Smith fékk að sjá rough cut af myndinni seint árið 2008 þá byrjuðu orðrómar að fjölga á netinu um að endinum væri breytt og hvernig honum væri breytt. Ég trúði ekki þeim orðrómum því mér fannst hugmyndin hrikalega slæm. Því miður reyndust orðrómarnir sannir og endinn reyndist vera eins og mér fannst hugmyndin vera, hrikalega slæmur. Myndasagan hefur mjög myndrænan og sjokking endi sem fokkar rækilega í hausnum á manni. Snyder tók þann endi og gerði það sem ég kalla "generic hollywood cop out". Skemmtileg tilviljun að Kevin Smith gerði stórslysið sem hét Cop Out en það er önnur umfjöllun. Ég held að Zack Snyder hafi ekki nægilegan skilning á Watchmen og þær ástæður sem ég hef lesið fyrir því að hann breytti endinum eru ekki fullnægjandi. Alan Moore skrifaði "morally ambiguous" (hljómar betur á ensku) endi sem prédikar ekki yfir lesendum hvað er rétt eða rangt, hver eru vondur og hver er góður. Í lokin er yfirvofandi tilfinning af óvissu, hvað sem er gæti gerst eftir að sögunni lýkur. Myndin enn og aftur, gefur myndasögunni puttann. Fyrst með að gera Doctor Manhattan að einhverju "scapegoat illmenni" og síðan með að fjarlægja öll helstu einkenni sem gerðu endinn í myndasögunni svo eftirminnanlegan. Sjaldan hefur mynd reynt að fylgja myndarsögu svo vandlega bara til að gefa skít í það þegar mikilvægasti parturinn á að eiga sér stað.
Þetta eru aðeins helstu pointin sem ég vildi koma með. Niðurstaðan mín er sú að Snyder fokkaði þessari mynd upp, eins mikið og hann elskar myndasöguna þá var hann ekki rétti leikstjórinn. Ég ber mikla virðingu fyrir honum fyrir að hafa gert þessa mynd, sem er án efa ein kjarkaðasta kvikmyndatilraun seinustu ára. Annars þá er ég efins að hægt sé að gera mun betri mynd byggða á myndasögunni, betra væri að gera tólf hluta mini seríu á borð við Band of Brothers og aðra HBO þætti um Watchmen. Fleiri smáatriði, meiri tími og hægt að fara eftir myndasögunni skref fyrir skref. En ég verð að vera sanngjarn, þetta er kvikmynd ekki myndasaga, breytingar munu alltaf eiga sér stað og satt að segja þá finnst mér Watchmen ekki vera slæm mynd. Hún er samt vonbrigði í mínum augum því ég hef annað viðhorf en Snyder gagnvart efninu.
Mér sýnist að Snyder hafi reynt sitt allra besta, niðurstöður þess voru blendnar. Oft nær myndin að vera býsna góð, mig grunar þó að það hafi verið slysni frekar en merki um hæfni Snyders. Watchmen er mjög fagmannlega unnin og vandlega framkvæmd tæknilega séð, bara á ekki þann hátt sem mér fannst vera rétt fyrir söguna. Allt "feelið" úr myndasögunni sem ég vildi sjá vantaði, eða betur sagt þá sá ég afkvæmi þess og Zack Snyders og afkvæmið leit meira út eins og Snyder. Hljómar kannski eins og ég hati Snyder, sem ég geri engan vegin. Hann hefur þó sýnt það, sérstaklega eftir Sucker Punch að hann er mjög takmarkaður leikstjóri. Að mínu mati, alltof takmarkaður fyrir Watchmen. Þetta er miðjumoð sem er fórnalamb leikstjórans.
6/10
