Crank: High Voltage (2009)

Þegar ég fyrst heyrði að Crank: High Voltage myndi vera 10 sinnum brjálæðari en fyrri myndin þá hugsaði ég fyrst: "Kjaftæði!" Sú fyrsta var nær stanslaus keyrsla af adrenalíni og testósteróni. Sama hvað var að gerast, þá var myndin alltaf á hreyfingu og stíllinn var svo gríðarlega ákafur að adrenalínþörf aðalpersónunnar smitaðist yfir á áhorfandann. Mér fannst hún skemmtileg.Crank 2 aftur á móti ER - skrítið en satt - mun brjálaðri en sú fyrri, að hér um bil öllu leyti. Stíllinn er ofvirkari, ofbeldið er harðara, fílingurinn ýktari og húmorinn steiktari. Leikstjóratvíeykið Neveldine & Taylor hefur hér farið svo hrikalega langt með hrátt útlit ásamt ofbeldi, nekt og blóði að það er nokkuð öruggt að flokka þetta sem pjúra "exploitation-mynd." Eins mikið og ég hef oftast gaman að slíkum, þá fannst mér aðstandendur Crank 2 leggja aðeins of mikla áherslu á yfirdrifinn kamerustíl og gróf atriði í stað þess að fókusa á það sem fyrri myndin hafði mikið af: skemmtanagildi.Ég horfði á þessa mynd og dáðist allan tímann að því hversu mikið hún náði að gera úr litlu fjármagni. Stílrúnkið er líka rosalegt! Það er svo sterkur guerilla-bragur á kvikmyndatökunni. Öfgafull sjónarhorn og stjórnlaus hreyfing finnst nánast í hverjum ramma og á hraðanum sem myndin keyrir á skapar það alveg geðsjúkt flæði, sem tryggir að manni leiðist aldrei á meðan myndinni stendur. En þó svo að mér leiddist aldrei, þá hafði ég ekkert sérstaklega gaman að henni heldur.Mér fannst ég eiginlega bara vera að horfa á ofurstílíseraða "grindhouse" útgáfu af fyrri myndinni. Mér finnst nefnilega leitt hversu takmarkað hugmyndaflugið er hérna. Söguþráðurinn er nákvæmlega sá sami, atburðarásin eins (bara ofvirkari - vægast sagt!) og m.a.s. eru nokkrar afar eftirminnilegar senur úr fyrri myndinni endurgerðar, og með sömu bröndurum (kynlíf á opnu svæði t.d. - sem mér fannst fyndnara í Kínahverfinu). Þær örfáu nýjungar sem Crank 2 hefur upp á að bjóða eru oftast súrir handahófskenndir brandarar sem hafa lítið sem ekkert með myndina að gera. Nokkur slík atriði eru fyndin (eins og atriðið hjá sálfræðingnum), önnur bara aulaleg og óþörf (eins og "Godzilla-slagurinn," eða "spjallþátturinn" þar sem Ginger Spice lék móður Chelios).Jason Statham er sem betur fer ennþá hress og sýnir talsvert fleiri hliðar á geðveiki sinni í þessari umferð heldur en áður. Hann svínvirkar og verður alltaf töffari á skjánum, jafnvel þótt hann sé bara að endurtaka sömu rútínuna. Hann hefur eitthvað svo góða nærveru þrátt fyrir að vera sífellt alvarlegur, sem gerir hann afar skemmtilegan án þess að hann sé að reyna of mikið ("Who's got my f--kin' strawberry tart?!" - klassískt!).Crank 2 hefur það markmið að gefa áhorfendum miðfingurinn (bókstaflega!). Hún gefur í skít í þá sem hneykslast auðveldlega og matreiðir ofan í mann eins mikið af brjóstum, kúlnahríðum og ljótum orðum og hún mögulega getur á 90 mínútum. Mig langaði rosalega til þess að fíla hana betur, en einhvern veginn leystist hún svo fljótt upp í tóma steypu. Það er ekki alltaf gott að fá of mikið af því góða í einu. Þessi mynd sýnir það.5/10