Nutty Professor II: The Klumps (2000)

Þessi mynd fjallar um mann sem ætlar að kvænast konunni sem hann elskar, sem heitir Denise Gaines (Janet Jackson) og á eftir að passa inn í Klump-fjölskylduna a. m. k ef miðað er við matarlyst hennar. Öll Klump-fjölskyldan er afar ánægð með þessa tilhögun þótt ástæurnar fyrir þeirri ánægju séu í flestum tilfellum eignhagsmunir einstakra fjölskyldumeðlima. Það eina sem skyggir raunverulega á hina rísandi hamingjusól og væntanlega brúðkaup er ótti Shermans við að leiðindanaggurinn Buddy Love skjóti aftur upp kollinum. En hann vill með öðrum orðum yfirtaka allt líf Sherman en Sherman getur líka sýnt að hann sé harður. Þetta er sérstaklega vel leikið hjá Eddie Murphy. Sum atriði er fyndin en sum eru ekkert fyndin. Mér fannst númer eitt eiginlega betri en þetta er ágætis mynd, fjölskyldan er alltaf fyndin. En ef eitthver er í erfiðleikum að velja spólu og er ekki búin að sjá þessa mundi ég taka hana. Ég gefi henni tvær og hálfa stjörnu sérstaklega fyrir fjölskyldunni. Góða skemmtun.

Ég verð náttúrulega bara að segja að þetta er eitt það lélegasta framhald sem ég hef nokkurn tíma séð. Önnur eins afbökun á góðum brandara hef ég sjaldan áður orðið vitni að! Fyrri myndin var frábær! Eddie Murphy sýndi það og sannaði með þeirri mynd að hann var ekki búinn að glata hæfileikanum að fá fólk til að hlæja. Maður gat að sjálfsögðu ekki búist við annarri eins mynd í framhaldinu, en guð minn góður!!! Í fyrsta lagi hefðu þeir mátt sleppa algerlega kaflanum um Buddy Love í myndinni. Í hvert skipti sem hann birtist á skjánum langaði mig til að stökkva upp á sviðið og skera bíótjaldið í ræmur! Janet jackson... ég veit ekki einu sinni hvort ég ætti að fara út í þá sálma... Hún getur allavega ekki leikið fyrir fimm aura, og væri nær að halda sig bara við sönginn... nei bíddu nú við... hún er hræðileg söngkona!!! Kannski ætti hún bara að þegja og vera falleg! Það er það sem hún gerir best. Úfffff.... hvað meira? Jú Klumparnir áttu nú sínar stundir í myndinni. En ekki veit ég af hverju það þurfti að vera að blanda einhverjum kynferðislegum vandamálum hjá foreldrum Shermans inn í myndina... Hlutverk þeirra í myndinni ætti bara að vera að segja brandara og prumpa með reglulegu millibili... og hananú! Amman stóð nú samt alltaf fyrir sínu! Og eitt hér að lokum... Hvað var málið með þennan hamstur???

Ef Eddie Murphy hefði staðið við það sem titill myndarinnar lofar, þ.e.a.s. að einblína á hina óborganlegu Klump-fjölskyldu, hefði þessi óhjákvæmilega framhaldsmynd verið frábær. Hver einasti meðlimur þeirrar fjölskyldu er stórkostlega túlkaður og Murphy er mjög natinn við að gera hvert og eitt þeirra að heilsteyptri persónu. Hvort sem það er Cletus Klump, Mamma Klump, Amma Klump (persónulegt uppáhald mitt), bróðirinn Ernie eða bara Sherman, prófessorinn sjálfur, þá er hrein unun að sjá sköpunargleðina og hæfileikana sem þar koma við sögu. Því miður er handritið svo gjörsamlega glatað að fókusinn á Klump-heimilið fyllir lítið annað en helming myndarinnar. Persónulega skil ég ekki af hverju hinn óþolandi Buddy Love þurfti að snúa aftur því myndin hefði svo sannarlega getað staðið heilsteypt án hans. Og Murphy er svo stressaður og taugastrekkjandi og hávaðasamur sem Buddy að kólestrólið í manni hækkar í hvert sinn sem hann birtist. Og af hverju er Buddy með í þetta sinn? Nú, til þess að hægt sé að hamra á "boðskapnum" baneitraða: Maður verður að vera ánægður með það hver og hvernig maður er...bla bla bla. Það er líka óþarflega mikill groddahúmor, sem þyrfti ekki vera ef Klump-gengið hefði verið í fyrirrúmi. Ég sé enga ástæðu til þess að risastór, spólgraður hamstur þurfi að koma við sögu. Hverjum datt svo í hug að Janet Jackson væri góður kostur til að leika erfðafræðisnilling? Að því sögðu er margt gott, og allt kemur það Klumpunum við. Amma er fyndnasti karakter myndarinnar. Greddan og endalaust muldrið er fyndið í hvert sinn, og atriðið þar sem hún króar Buddy af í bílskúrnum er óborganlegt. Cletus kallinn kemst í yngingarformúlu Shermans og djammið hans "undir áhrifum" er bráðfyndið. Og Murphy virðist hafa sérstaklega gaman að því að leika Mömmu Klump, sem á orðið í vandræðum með "slappleika" eiginmannsins. Sem sagt, ef myndin hefði haldið eigið loforð og sleppt því sem ekki var í rauninni þörf á hefði hún verið mun betri. Næst vil ég mynd sem er bara um Ömmu Klump, takk fyrir.

Alveg bærilegt framhald af Nutty Professor, sem kom út fyrir fjórum árum og rétti við feril Eddie Murphys sem var þá á hraðri niðurleið. Umtalið hefur verið í neikvæðari kantinum og því kom það mér skemmtilega á óvart að þessi er ekkert mikið síðri heldur en forverinn. Klump fjölskyldan er auðvitað það besta við myndina - gamla spólgraða amman er sérstaklega alger snilld. Sem áður fer Eddie með hlutverk flestra í fjölskyldunni og nær að sökkva sér nokkuð vel í þau öll. Janet Jackson er í hlutverki samstarfskonu prófessorsins og er rétt þolanlega, persóna hennar er skrifuð sem alveg fáránlega geðfelld manneskja. Þrátt fyrir handrit sem er talsvert gallað þá er þetta ágætis tækifæri fyrir þá sem voru hrifnir af fyrri myndinni til þess að fá meira af því sama.