Antichrist (2009)

Lars von Trier er greinilega að reyna að segja eitthvað djúpt og þýðingarmikið með þessari nýjustu mynd sinni, Antichrist, þannig að þeir sem vilja stúdera hana í drasl ættu að fá meira út úr því að horfa á hana í annað skiptið. En að nokkur maður skildi vilja leggja það á sig að upplifa þessi satanísku kvöl aftur er mér óskiljanlegt. Að sjálfsögðu á þetta aðeins við um mína skoðun, en mig langar ALDREI til að horfa á þessa mynd aftur. Ekki bara vegna þess að hún er ljót heldur fannst mér hún bara frekar leiðinleg og sá ég fátt sem mér líkaði við hana nema afbragðs kvikmyndatöku og ótrúlega sterkan leik.Að vissu leyti er "sagan" í frumlegri kantinum, en það þvælist alltof mikið fyrir hvað leikstjórinn elskar mikið að vera umdeildur, og markmið hans gengur oftast út á það að hneyksla fólk og láta því líða ömurlega eftirá. Antichrist nær svo sannarlega að sjá til þess að það gerist. Hún er eins grafalvarleg og kvikmyndir gerast og bara til að vera viss um að fólki líði nógu illa treður von Trier óþarflega grafískum skotum (í nærmynd m.a.s.!) svo það sé alveg klárt að myndin sitji eftir í minninu þínu þegar hún er búin. Frekar en að móta almennilega kröftuga sögu sem truflar þig andlega stólar þessi mynd alltof mikið á sjokk-áhrifin, og finnst mér það eiginlega vera álíka ódýrt og það sem John Waters gerði með Pink Flamingos á sínum tíma. Það getur hver sem er kvikmyndað algjöran viðbjóð, en það krefst alvöru hæfileika að kvikmynda efni sem leggst svo harkalega í þig að þú átt erfitt með svefn.Antichrist greip mig aldrei. Ég fann ekki fyrir neinni spennu og fannst innihaldið aldrei nógu áhugavert til þess að nenna að stúdera hugmyndirnar á bakvið það. Myndin fer líka - nánast bókstaflega - til fjandans seinasta hálftímann! Lykilpersónurnar taka svo sjúskaðar ákvarðanir að það verður nánast óbærilegt að fylgjast með þeim. Myndin gengur líka vel yfir strikið í sumum römmum og skal ég alveg undirstrika það að hún sé með þeim ógeðslegri sem ég hef séð í mörg ár. Sem betur fer voru sum atriðin heldur gervileg, en engu að síður er tilhugsunin nógu óþægileg.Eins og kom fram þá var ég virkilega ánægður með myndatökuna og fannst mér hún vera hiklaust það besta við myndina. Von Trier notar lýsingu og slow motion-effekta á nokkrum stöðum eins og enginn annar! Eina kvikmyndin sem ég hef séð nota þetta tvennt eins vel undanfarin ár hlýtur að vera The Fall eftir Tarsem Singh. Myndatakan er svo ljóðræn og falleg þrátt fyrir að innihald myndarinnar sé bleksvart. Willem Dafoe og sérstaklega Charlotte Gainsbourg standa sig með ólíkindum! Ég var kannski ekkert tengdur persónum þeirra mikið út myndina, en þau lögðu greinilega heilmikið á sig í vægast sagt krefjandi hlutverkum.Þegar uppi er staðið er Antichrist ekta Lars Von Trier-mynd, sem þýðir að flestir munu annaðhvort elska hana eða hata hana. Hvað efnisinnihaldið varðar er ég miklu nær því að hata hana, enda get ég ekki sagt það nógu oft að ég ætli mér aldrei aftur að horfa á hana. Samt verð ég að gefa henni smá séns þar sem augljóslega mikil og erfið vinna hefur verið lögð í hana.5/10