Up in the Air (2009)

Til að geta rétt metið Up in the Air þarf að stúdera hana svolítið. Til að byrja með þá er myndin alls ekki eins þurr og óspennandi og hún hljómar, LANGT frá því. Það er svo miklu meira á bakvið hana og í raun höfum við hátt í fullkomna blöndu af gamanmynd og drama sem einblínir á einhvern athyglisverðasta bíómyndakarakter undanfarinna ára, og sömuleiðis einn viðkunnanlegasta og um leið sorglegasta. Einnig er þetta einhver best skrifaða mynd ársins 2009 og hiklaust ein sú albesta í heildina. Eftir allt þetta lof sem hún fékk að utan bjóst ég svosem við góðri mynd, jafnvel mjög góðri mynd, en ekki *svona* góðri. Ég á rosalega erfitt með að finna dauðan punkt við hana.Jason Reitman er á góðri leið með að vera einn besti leikstjóri sinnar kynslóðar. Hann er allavega orðinn margfalt betri kvikmyndagerðarmaður heldur en pabbi sinn, Ivan. Juno var reyndar aldrei minn tebolli en Thank You For Smoking var stórskemmtileg frumraun og nú virðist hann hafa náð að pungað út meistaraverki sínu, eða a.m.k. mynd sem er skuggalega nálægt því að vera meistaraverk. Í rauninni er Up in the Air mjög svipuð mynd og Smoking (og takið eftir að báðar myndirnar fjalla um viðkunnanlega skíthæla), nema hún er raunsærri og margfalt eftirminnilegri. Hún hefur líka meiri sál, og leikstjórn Reitmans er mun öruggari að þessu sinni heldur en áður. Tónninn er til að mynda alveg ákaflega vel meðhöndlaður, og hvernig myndin finnur jafnvægi á milli húmors og alvarleika er hreinasta afbragð.Listinn yfir það sem gerir myndina góða er í rauninni rosalega langur. Hún gerir bara nánast allt rétt! En það sem ég fíla mest við hana er mórallinn. Eftir áhorf fann ég fyrir skilaboðunum og fannst eins og myndin hafi algjörlega náð að tala til mín. Boðskapurinn er gífurlega augljós og einfaldur (það sýgur að vera einn!) en það er hvernig hann er fluttur sem gerir myndina svona sérstaka. Ég sat límdur við skjáinn allan tímann og fannst eins og ég hafi fengið að kynnast alvörunni flóknum persónum og notið þess að vera með þeim. Ég hef aldrei haft neitt slæmt að segja um George Clooney (nema árið 1997, giskið af hverju) og hlutverkin hans eru langoftast vel valin og skemmtileg. Þetta er að sjálfsögðu ekki í fyrsta sinn sem hann brillerar og vinnur sér inn leiksigur en það sem lætur Up in the Air skara örlítið fram úr öðrum myndum Clooneys er persóna hans, Ryan Bingham. Við fylgjumst með lokuðum og í rauninni hálf glötuðum manni sem elskar sína kröfuhörðu vinnu, sem er einnig allt annað en spennandi. En þrátt fyrir gallaðan persónuleika er erfitt að heillast ekki örlítið að manninum. Áhorfandinn finnur fyrir þeim sjarma sem hann notar í vinnunni og daglegum samskiptum. Maður heldur stöðugt upp á hann og vonast til að sjá jákvæða breytingu. Samtöl myndarinnar eru líka svo suddalega góð og sérstaklega hjá Clooney. Maður hangir á hverju orði sem hann segir án þess að missa athyglina í eina sekúndu. Mónólogarnir hans eru líka heldur öflugir.Það myndi samt lítið þýða að lofsyngja myndina nema allar lykilframmistöður myndu skila sínu, og það er einstaklega mikilvægt fyrir mynd sem inniheldur eins fáar persónur og þessi. Vera Farmiga er dásemd í hlutverki dularfullu "vinkonunnar" og kemistrían á milli hennar og Clooneys er eldfim. Anna Kendrick kemur líka lúmskt á óvart sem bjartsýni lærlingurinn. Stelpan sýndi hér um bil engan vott af leikhæfileikum í Twilight-myndunum en hér er skyndilega komin furðu efnileg (og ekki ómyndarleg) ung leikkona sem spilar frábærlega á móti eldri leikurunum í þessari mynd. Aðrir leikarar (þ.á.m. Jason Bateman, Danny McBride og Melanie Lynskey) gera mikið við minni persónur og ná m.a.s. flest allir að skilja einhver spor eftir sig. Ég skil hins vegar ekki hvers vegna þeir Sam Elliot, J.K. Simmons og Zack Galifinakis voru titlaðir í credit-lista myndarinnar. Þetta voru gestahlutverk í mesta lagi.Up in the Air er - þegar uppi er staðið - algjör perla, og dásamlega þroskað skref fyrir efnilegan leikstjóra. Fyrir mig er myndin allur pakkinn; Hún er fyndin, snjöll, hrífandi, ófyrirsjáanleg og blessunarlega klisjulaus. Ég gæti ekki mögulega beðið um meira frá svona týpu af mynd. Hún er skylduáhorf fyrir sanna kvikmyndaáhugamenn.9/10 - Ekki alveg besta mynd ársins 2009, en mjög ofarlega á þeim lista.PS. Uppsagnirnar sem við fáum að sjá í myndinni eru langflestar ekta. Aðstandendur þóttust vera að gera heimildarmynd og náðu að festa á filmu viðbrögð alvöru starfsmanna. Brútal, en mjög athyglisvert að sjá.

Myndin fjallar um Ryan Bingham sem vinnur við það að reka fólk sem forstjórarnir þora ekki að reka sjálfir. Hann er í minniháttar sambandi við konu sem ferðast jafn mikið og hann og þau hittasta af of til stutt. Myndin fjallar um Ryan og samböndin í kringum hann.

George Clooney er alveg stórkostlegur í aðalhlutverkinu og hinir leikararnir standa sig líka mjög vel en Clooney stendur upp úr. Myndin er skipt í Drama og Grín og blöndunin tekst mjög vel. Ef það er húmor þá er hann óborganlegur eins t.d. viðbrögð Steve (Alan úr Hangover) þegar hann er rekinn og nokkrir One-liners sem Clooney segir.

Söguþráðurinn er frekar einfaldur en það er mjög raunveruleg saga og það eru engar klisjur í myndinni. Ég bjóst við einni í lok myndarinnar en svo kom mjög eftirminnilegt atriði. Það er heldur ekki allta fyndið þegar fólkið er rekið og nokkrir sem tala um sjálfsmorð og sagan er pínu þung á köflum, aldrei of samt.

Ég mæli alveg með þessari. Mannleg saga með súrum húmor inn á milli.

8/10

George Clooney er mættur í nýrri og hressandi kvikmynd sem Ryan Bingham. Um mann sem ferðast um Bandaríkin og tilkynnir fólki að þeim hafi verið sagt upp hjá fyrirtækjum sínum. Virkar kanski ekki sem skemmtilegasta lýsing á kvikmynd ever en svona þróast myndin frá byrjun til enda og lumar á skemmtilegum senum sem koma endalaust á óvart.

Up In The Air er þriðja Kvikmynd leikstjórans Jason Reitman(hinar tvær Thank You For Smoking og Juno) og að mínu mati er þessi sú langbesta frá leikstjóranum hingað til. George Clooney er frábær og sýnir skotheldan leik og nær halda áhorandanum algjörlega við efnið frá bryjun til enda. Þó verður nú að viðurkennast að mér hafi líkað ögn betur við hann í burn after reading þar sem hann sýndi magnaðan leik.

Persóna Clooney er flókin en samt svo skemmtileg og sýnir hann það í þessari mynd að það er alltaf hægt að breytast og bæta upp fyrir mistök sín. En þegar liðið fer á seinni hlutann fer hann að finna fyrir óþekktum tilfiningum sem leiðir til þess að hann verður ástfanginn af Alex Goran(leikin af henni Vera Farmiga) einnig frábær í sínu hlutverki.

Ég er gífurlega hrifin af þessari mynd og finnst mér hún allveg æðisleg og klárlega sú besta frá Jason Reitman. Myndin á sér í raun enga sérstaka galla og gat ég ekki annað en orðið býsna ánægður eftir áhorf. Þessi er hinsvegar algjör must fyrir alvöru kvikmyndaáhuga menn og er allveg hægt að lofa því að menn færu sáttur út úr bíósalnum.

Up In The Air er mynd úr gamla skólanum og klárlega týpísk kvikmynd fyrir George Clooney að leika í. Allir leikaranir standa sig með príði og lúkkar þessi mynd nokkuð vel og myndtaka sem og söguþráður er til fyrirmyndar.

Up In The Air er mynd kvikmyndaáhugamansins og mæli ég hiklaust með henni.

8/10 ekki langt frá níuni.