Youth in Revolt (2009)

Michael Cera tekst ágætlega að halda uppi þessari þokkalegu gamanmynd. Hann leikur hér unglingspilt sem virðist gera bókstaflega hvað sem er fyrir stelpuna sem hann er hrifinn af, m.a. að koma af stað brunatjóni metið á milljónir dollara. Mér leist ekkert á Youth in Revolt fyrstu mínúturnar sem gáfu til kynna slaka og ómerkilega þvælu en myndin kom mér síðan skemmtilega á óvart þegar hún fór almennilega af stað, hún er oft spennandi og á köflum bráðfyndin en aftur hnígur hún niður seinni partinn. Mér fannst hún ekki enda nógu fullnægjandi, ég veit ekki hvað ég vildi sjá en það var ekki þetta. Frammistaðan hjá Michael Cera í þessari mynd er visst skref upp á við fyrir hann en þetta er í fyrsta sinn sem ég sé hann leika áhugaverða persónu og franska alter ego-ið(sem hann leikur líka) á skilið jafnvel ennþá meira hrós. Steve Buscemi, Ray Liotta og M. Emmett Walsh eru líka ágætir sem pabbinn, löggan og pabbi stelpunnar og Justin Long er óvæntlega góður sem bróðir stelpunnar og dreifir ofskynjunarsveppum út um allt. Youth in Revolt er alls ekki frábær mynd eða neitt eftirminnileg en fyrir skemmtilega atburðarrás meirihluta sýningartímans og góðar frammistöður sleppur hún með tvær og hálfa stjörnu.

Youth in Revolt er fyrsta tilraun Michaels Cera til að prófa nýja hluti, sem þýðir að hann reynir (loksins?) að gjörbreyta þeirri einhæfu ímynd sem hann hefur skapað sér með hverri einustu mynd sem hann hefur leikið í. Við höfum alltaf þekkt hann sem ljúfan, kaldhæðinn nörda sem breytir aldrei um svipbrigði og lítur oftast út eins og hann sé við það að míga á sig úr vandræðalegheitum. Ég get samt ekki beint kennt hlutverkavalinu hans um þetta, því ég held að drengurinn sé bara ekki með vott af fjölbreyttum leikhæfileikum í sér. Hann er líklegast bara að leika sjálfan sig, og þó svo að ég sé mjög spenntur að sjá hvernig Scott Pilgrim kemur út (og Arrested Development-myndin líka... ef hún verður gerð þ.e.a.s.), þá held ég að Youth in Revolt sé með því besta sem hann hefur gert á stutta ferlinum sínum. Ég var nefnilega orðinn heldur þreyttur á þessum dreng, sérstaklega eftir hörmungina Paper Heart og Year One þar á undan, þar sem hann bókstaflega meig á sjálfan sig.Hérna leikur Cera bæði "sjálfan sig" og "alter egó" týpu sem er bæði bráðfyndin og hallærisleg í senn. Hann virkar samt einfaldlega vegna þess að handritið er í ferskari kantinum, og leikstjórinn Miguel Arteta (sem m.a. gerði hina stórlega vanmetnu The Good Girl) virðist kunna að nota Cera án þess að hann verði pirrandi. Hingað til höfum við oftast séð Cera deila aðalhlutverki með einhverjum öðrum (m.a. Jonah Hill, Kat Dennings, Jack Black o.fl.) en hérna er hann nánast alveg einn á báti, fyrir utan hina krúttlegu Portiu Doubleday. Engu að síður kunni ég vel við strákinn hér og fannst hann akkúrat smellpassa í þessa(r) rullu(r). Vandræðalegi persónuleikinn hans hefur ekki hentað hlutverki svona vel fyrir hann síðan hann lék í Arrested Development. "Alter egóið" fær samt auðvitað mesta hrósið, þótt jafnvel sú týpa sé ekki aaaalveg eins frábrugðin hinum "venjulega" Michael Cera og hún ætti að vera. Það má, þannig séð, segja að hann hafi *næstum því* tekist að gera eitthvað nýtt, en ekki alveg. Góð tilraun þó. Skal alveg leyfa honum að hækka aðeins í áliti hjá mér.Youth in Revolt virðist samt ekki geta ákveðið sig hvort hún vilji vera skrítin indie-mynd eða "hipp" unglingamynd, en það skiptir svosem ekki öllu, því sem unglingamynd er hún með þeim óvæntari sem ég hef séð í langa tíð, þrátt fyrir sína galla. Ég get ekki sagt að hún sé eitthvað rugl eftirminnileg og einnig finnst mér teiknimyndainnskotin vera heldur gagnslaus. Þau þjónuðu sögunni voða lítið og voru bara sett inn til að gera myndina meira skrítna. En hvað heildina varðar var ég mjög sáttur. Myndin er fljót að líða, heldur góðum dampi í húmor, er stundum skemmtilega súr og dettur mjög sjaldan í þá gryfju að vera dæmigerð. Hún fær líka feitan plús fyrir það að innihalda tryllt hlaðborð af kostulegum aukapersónum, þar sem nánast hver og einn leikari (hvort sem það er Ray Liotta, Justin Long, hálfnakinn Fred Willard, Steve Buscemi eða indverski gaurinn með breska hreiminn, sem var alveg frábær!) virðist skilja eitthvað smá eftir sig. Væri ekki fyrir þessa aukaleikara myndi þessi mynd sleppa með háa sexu, en þar sem svona margir náðu að koma glotti á andlitið á mér þá verð ég að gefa henni nokkuð solid meðmæli.7/10