Big Momma's House (2000)

Ég er níu ára og fannst þessi mynd æðislegt. Ég hló og hló allan tímann. Systur mína hún Not og hún Sandra þær eru næstum fullorðnar tuttugu og eitthvað og hin sautján. Þær hlóu líka mikið og fannst gaman. Allir krakkar eiga að fara á þessa mynd hún er svo skemmtileg.

Nokkuð hlægileg mynd sem gaman er að sjá þó ekki væri nema til þess að horfa á Niu Long. Hún er alveg nóg. Martin Lawrece er frábær sem Big Momma. Ágætur söguþráður ágætlega leikinn en það þarf ekkert að spá í það. Góð mynd, fyndin og Nia Long ég þarf ekki að segja meira.

Martin Lawrence á lof skilið fyrir þetta afrek sitt. Við undirbúning fyrir þessa mynd lenti hann á sjúkrahúsi í dái í nokkrar vikur, og hann gat ekki byrjað að mynda fyrr en seint í janúar. Og viti menn, fyrstu vikuna i júni er myndin tilbuin, og er bæði fjandi góð og bráðfyndin. Lawrence leikur FBI-manninn Malcolm sem fer til Georgiu með félaga sínum (Paul Giamatti, sem fær loksins að sýna hæfileika sína). Þeir eru að njósna um Stóru Mömmu, ömmu konu sem þeir gruna um glæp. Svo fer að Malcolm, sem er dulargervisserfræðingur, neyðist til að bregða sér í hlutverk Stóru Mömmu svo þeir geti mögulega leyst málið. Það er óhætt að segja ad Lawrence sé frábær sem 250 kílóa Suðurríkjaamma; hann gæðir kellu einstaklega skemmtilegu lífi. Söguþráðurinn sjálfur skiptir ekki það miklu, þetta er bara tækifærið hans til að monta sig af grínhæfileikunum. Og honum tekst vel upp; ég gargaði af hlátri hvad eftir annad. Hiklaust ein besta gamanmynd ársins hingað til. Ekki skemmdu fyrir brjálædislega flottir trailerar fyrir Hannibal, X-Men og Shaft.

Í kvöld, 4. ágúst 2000, varð ég vitni að hlut sem var svo hræðilegur að orð munu aldrei geta lýst því. Þessi hlutur mun reyna að blekkja ykkur. Hann mun ljúga og segjast vera kvikmynd. Hann mun jafnvel þykjast vera gamanmynd. Mynd sem maður á að hlæja að. Og þessi hlutur er mjög úrræðagóður; hann hefur fengið fólk til þess að ljúga fyrir sig. Fólk sem býr til auglýsingar sem segja að þessi "mynd" sé fyndin og skemmtileg. En þegar fólk fer að sjá þennan hlut mun það sjá að eitthvað ólýsanlega ljótt. Að vísu hefur hluturinn ásamt auglýsingafólkinu tekist að heilaþvo einhverja einstaklinga og munu þeir einstaklingar hlæja og láta eins og þeir skemmti sér vel. Ekki taka mark á þessum einstaklingum, þeir vita ekki hvað þeir segja. Ég neyddist til þess að ganga út af þessum hlut. Heimska hans var að síast inn í mig. Ég gat ekki setið aðgerðarlaus lengur. Þegar hléið loksins kom (eina skiptið sem ég hef VILJAÐ hlé) tók ég tækifærið og fór. Ég sé ekki eftir því. Hluturinn bauð ekki upp á neitt sem var þess virði að fylgja út á enda. Það var enginn húmor, engin spenna, engin skemmtun. Ekkert. Þessi hlutur er ekkert nema stórt EKKERT! Og hluturinn stelur, ó já! Hann stelur taumlaust. Til þess að dulbúa tómleika sinn og ekkert-leika stelur hann frá kvikmyndum eins og Mrs. Doubtfire, Nutty Professor og Dumb & Dumber til þess að fólk geti ekki séð, ja, ekki neitt. Aðeins fávíst fólk mun falla fyrir þessu glingri. Ég afneita þessum hlut og mun reyna að eilífu að þurrka minninguna um hann úr höfði mér. Ég vona að þessi gagnrýni geti fengið einhvern - bara EINA manneskju - til þess að hætta við að sjá þennan hlut. Þið getið eytt 700 krónunum ykkar í eitthvað nytsamlegt, t.d. eldivið. Það er örugglega miklu skemmtilegra að sjá peninga brenna heldur en að sjá Martin Lawrence að leika feita gamla konu. Eða er mannkynið búið að leggjast lægra en ég hélt?