The Living Daylights (1987)

Það var svo sannarlega kominn tími til að senda Moore á eftirlaun og fá annan betri leikara í hlutverk ofurnjósnara breska heimsveldisins. Timothy Dalton er hörkugóður sem James Bond, enda túlkun hans augljóslega sótt til bókanna, þar sem hann var bæði karlrembusvín og skíthæll. Þrátt fyrir það verður myndin að teljast nokkuð mistæk, því aulafyndni í anda Moore myndanna skemmir fyrir auk mýgrúts mistaka, svo sem að beibið í skemmtisnekkjunni í upphafsatriðinu skyldi ekki taka eftir því, þegar herjeppi sprakk í tætlur svo að segja beint yfir henni rétt áður en Bond lenti þar heilu og höldnu í fallhlíf. Endirinn er sömuleiðis einn sá bjánalegasti, sem ég hef séð, en þar streyma afganskir skæruliðar beint frá heimalandi sínu á fund Bonds og yfirmanna hans í óperuna í Lundúnum, allir alvopnaðir og enn í fullum skæruliðaskrúða. Hvernig í ósköpunum komust þeir þangað frá flugvellinum þannig til fara? Joe Don Baker er auk þess vægast sagt slakur í hlutverki aðalskúrksins og Jeroen Krabbé hefur oft verið betri.